De galopperende, onmiddellijk herkenbare tune die de aankomst van de Lone Ranger aankondigt, is de finale van Gioachino Rossini's "William Tell Overture" (1829). De opera's laatste deel – gemarkeerd Allegro vivace – beeldt een Zwitserse alpijn onweer en cavallerie-aanval; de dryvende ritme en koperfanfare maakten het een natuurlijke keuze voor radio's The Lone Ranger (1933) en later de TV-serie (1949–1957).
Rossini wist niet dat zijn overture zou worden het geluidsshorthand voor een gemaskerde Texas Ranger, maar het stuk's publiek-domein status en kinetische energie vestigde de koppeling in de Amerikaanse popcultuur voor bijna een eeuw.