Met de stijgende populariteit van bands als Against Me! en Defiance Ohio, alsook de diepe catalogi van artiesten als Billy Bragg en Ani DiFranco die meer respect verdienen in de punk-underground, worden folk-punk acts een vaker voorkomende toevoeging aan lokale muziekscènes. Vanwege de structurele overeenkomsten tussen folk en punkmuziek, alsook de 'elke man' houding die geest boven virtuositeit zet in beide stijlen, is folk punk een van de makkelijkste stijlen om te leren.
Koop een akoestische gitaar. Je hebt niets fancy nodig. Alles met zes snaren, de mogelijkheid om geluid te produceren over alle delen van de nek en in tune te blijven voor redelijke tijd is voldoende. Je speelt punk, tenslotte, wat niet bekend is om zijn formaliteit.
Beheers open akkoorden. Folkmuziek is gebaseerd op open-akkoordstructuren die resoneren op een akoestische gitaar. Meeste folk-punk acts spelen open akkoorden geworteld op de lage E, A en D snaren boven de vijfde fret.
Vermijd power chords. Generaties van punks hinkten met slordige power chords (die de basnoot en de vijfde noot gebruiken). Maar zonder distortie en andere effecten om ze te versterken, klinken power chords meestal dun en levensloos op een akoestische gitaar.
Leer majeure toonladers. Tussen folk en punk zijn er geen ingewikkelde muziek-theoretische arrangementen. Beiden omarmen de klanken geproduceerd door nummers gerangschikt in majeure toonladers met majeure solos meestal geworteld heel hoog op de nek van de lage E-snaar.
Oefen pikpatronen. Punkgitaar benadrukt de downslag. Maar folk punk legt gelijke nadruk op upstroke-pikken dat de Americana-wortels van de stijl verraadt.
Bestudeer de meesters. Bragg, DiFranco en The Knitters hielpen de idee van folk-punk en het sub-genre cow-punk vorm te geven. Pikpatronen, toonladderveranderingen en nummerstructuren die moderne punk-troubadours definiëren, schijnen door in hun meeste nummers.