In handen van een expert produceert de viool een verscheidenheid aan klanken die de speler kan controleren door hooggefijnde technieken. Een complex instrument, de klank van een viool kan op zoveel manieren foutgaan als goed klinken, afhankelijk van het correcte gebruik van elke hand op het instrument. De viool leren tot het niveau van luisterbare muziek duurt meestal vele jaren, bijna noodzakelijk met hulp van een leraar – zeker voor het leren van basistechniek aan het begin.
Stem de viool met een stemmer of piano. De pennen aan de snede (bovenkant) van de viool of de kleinere "fijnstemmers" draaien met de klok mee om de snaar te spannen en de toonhoogte te verhogen, terwijl tegen de klok in draait de snaar ontspant en de toonhoogte verlaagt. Je moet de toonhoogte precies matchen met de juiste noot (stem een A-snaar op de A van een piano of stemmer).
Houd de viool tussen de linkerschouder en de kin op een manier dat geen handondersteuning nodig is. Een schoudersteun is waarschijnlijk nodig; deze bevestigt zich aan de onderkant van het instrument om comfortabel te houden terwijl de viool correct wordt gehouden.
Plaats je linkse hand naar de snede (bovenkant). Je linkse duim legt zacht, niet klemmend, aan de linkerkant van de nek van de viool. Je vingers buigen over de zwarte vingerenplank. Vermijd je handpalm tegen de nek te leggen, want dit maakt diverse technieken – zoals vibrato en liggingsshifts – onmogelijk, en het spant je hand. Je pols moet uitgelijnd zijn met je arm.
Houd de boog vast. Grijp de "kuil" (frog), of het onderste einde van de stok, door je duim in de uitsparing te leggen, met je middel- en ringvinger boven het hout de stok grepend, eroverheen gebogen. Je wijsvinger rust een grotere afstand van je middelvingers aan zijn zijkant, en je pink rust op zijn punt richting het einde van de boog. Met veel training moet de booggrip gebruikmaken van de vingergelenken, biedend een stevige maar flexibele "veerende" grip, met de meeste kracht in middel- en wijsvinger en stabilisatie in wijsvinger en pink.
Plaats je boog op de snaar. De boogharen moeten altijd (met zeldzame uitzonderingen) perfect loodrecht over de snaren bewegen tussen de "brug" (die de snaren houdt) en de zwarte vingerenplank. Om geluid te maken, streek je de boog over de snaar; zonder vingers op de vingerenplank (linkerhand), hoor je de klank van een "open snaar," zoals een "A" op een A-snaar.
Streek de boog over de snaar, altijd zorgvuldig dat de boog rechtop en naar beneden beweegt tijdens het bewegen. Correct, recht streichen vereist niet je bovenarm te bewegen tot je het onderste deel van de boog gebruikt. Je pols en vingers moeten ook flexibel blijven, voor een correcte boogstreek, onder de vele mogelijke soorten streken voor verschillende klanken (bijvoorbeeld: meer druk en langere streken geven meer klank).
Plaats je vingers van je linkse hand op de vingerenplank om verschillende noten te produceren. Op een A-snaar bijvoorbeeld, je eerste vinger op de juiste plek neerleggen geeft de volgende noot (B) te horen. De plaatsing van elke noot neemt jaren om volledig te begrijpen, op basis van het verkorten van de snaren om de toonhoogte te verhogen.
Belangrijk: Zoek een gekwalificeerde vioolleraar. Zelfstudie leidt vaak tot slechte gewoontes die later moeilijk te corrigeren zijn. Oefen dagelijks, ook als het maar 15-20 minuten is. Kwaliteit van oefening weegt zwaarder dan kwantiteit. Luister veel naar grote violisten voor klankvoorstelling.