Operaglassers maken optredens toegankelijker, omdat ze bezoekers in grote concertzalen toestaan de artiesten op het podium in meer detail te zien. Ze komen in een verscheidenheid aan kleuren en stijlen, inclusief sommige die op standaard verrekijkers lijken.
Galileo ontwikkelde de eerste verrekijker in 1609, die tot 30 keer kon vergroten. De eerste operaglassers in de jaren 1730 waren monocular en werden als een verrekijker gebruikt.
Twee optici die onafhankelijk werkten—Johann Friedrich Voigtlander in Wenen en J.T. Hudson in Engeland—ontwikkelden binoculaire operaglassers tussen 1815 en 1823. Twee kijkers werden verbonden door een brug, en konden onafhankelijk of samen afgesteld worden.
In 1823 werd het gebruik van binoculaire operaglassers populair in Parijs, de modemetropool van die tijd. Operaglassers weerspiegelden de smaak en status van hun eigenaren, met goud en juweelaccenten en matchende portemonnees of houder.
Vandaag de dag worden traditionele vouwbare operaglassers met handvatten lorgnette operaglassers genoemd, maar moderne versies kunnen op compacte verrekijkers lijken en zijn niet ongewoon op een rockconcert, lezing of circus.
VS-president Abraham Lincoln gebruikte operaglassers toen hij in 1865 werd vermoord in Ford's Theater in Washington, D.C. Dit paar wordt vandaag gewaardeerd op $4,25 miljoen.