Ritme harmonica is altijd de eerste les die ik mijn harmonica-leerlingen geef. Toch is het iets wat door de meeste wordt over het hoofd gezien. Vergeleken met solo's, lijkt ritme makkelijk. Een goed ritme moet simpel zijn, maar het daadwerkelijk toepassen in muziek kan moeilijk zijn.
Bij een solo is er een bepaald moment waarop je begint en een voor wanneer je stopt. Tussenin gebruik je de harmonica om uit te drukken hoe je je voelt. Bij ritme zijn er geen vaste regels over beginnen en stoppen, noch voor wat je ertussen speelt. In plaats van te spelen wat je voelt, help je iemand anders om te spelen wat zij voelen. In plaats van gevoel toe te voegen, voeg je ondersteuning toe en ben je een van degenen die bijdragen aan een algehele klank.
Wanneer een zanger, of soms soloist, even pauzeert voor een paar tellen, speel een simpele fill. Vaak kun je compliment geven door een riff te spelen die lijkt op wat de zanger net gemaakt heeft in call-and-response-vorm. Er zijn uitzonderingen, maar meestal is de simpelere fill de betere.
Speel fills die de muziek van het ene akkoord naar het andere brengen. Je hoort dit veel bij Chicago-blues spelers die fills gebruiken om geleidelijke spanning op te bouwen van de I naar de V akkoorden.
Onthoud, je bent er op dat moment alleen om iemand anders te complimenteren, niet om je vaardigheden te tonen. Het gaat NIET om de harp, het gaat om bijdragen aan een algehele klank. Lagere noten werken meestal beter dan extreme hoge omdat ze beter mengen. Zorg heel erg dat je op tijd speelt.
Daarom hebben bluesspelers zo'n knack voor het instappen en prachtige solo's spelen, zelfs als ze het nummer nooit gehoord hebben. Hier is de standaard 12-maat progressie, met akkoorden voor elke maat in de toonsoort G. In G is de G de I-akkoord, de C de IV-akkoord en de D de V-akkoord. De progressie is hetzelfde voor elke toonsoort, alleen de akkoorden verschillen.
Elk nummer is een maat, gelijk aan vier tellen, gevolgd door het akkoord van die maat.
(1) G (2) G (3) G (4) G (5) C (6) C (7) G (8) G (9) D (10) C (11) G (12) G
Al deze akkoorden zijn op de harmonica te vinden en je kunt een bluesnummer begeleiden door niets anders dan akkoorden te spelen. In het begin, trek gewoon de lengte van één maat, stop snel en trek weer voor de volgende. Later, probeer je tong tegen je verhemelte te slaan om de af te snijden en korte noten voor elke teller te maken. Nadat je dat onder de knie hebt, probeer je ritme te varieren door de 2 en 4 tellen te accentueren.
Op een C-harmonica kun je de G-akkoord spelen met 2, 3 en 4 inblazen, de C-akkoord met drie willekeurige uitblaasnoten en de D-akkoord (het zal eigenlijk een D-mineur zijn, maar dat is ok) is 4, 5 en 6 inblazen.