Het belangrijkste om te onthouden bij improviserende solos is welke noten je mag spelen. In een simpel geval speelt de begeleiding een reeks akkoorden en de solist speelt individuele noten binnen dat akkoord. De volgende stappen laten zien hoe je een Mixolydische schaal gebruikt om een blues gitaarsolo te spelen.
Deze heeft halve-toon intervallen van 2, 2, 1, 2, 2, 2 en 1, dus de noten in de A-grote schaal zijn A, B, Cis, D, E, Fis, Gis en A.
Deze bestaat uit dezelfde intervallen van noten in stap 1, maar begint op de vijfde noot van de grote schaal. De Mixolydische schaal heeft dus intervallen van 2, 2, 1, 2, 2, 1, 2.
Gegeven je A, B, Cis, D, E, Fis, G en A voor de toonsoort A.
Er zijn doorgaans vijf patronen (plus een sweep-patroon) voor de Mixolydische schaal, met de tweede positie waarschijnlijk de meest voorkomende.
6-5-M, 6-7-P, 5-4-I, 5-5-M, 5-7-P, 4-4-I, 4-5-M, 4-7-P, 3-4-I, 3-6-R, 3-7-P, 2-5-I, 2-7-R, 2-8-P en 1-5-I. Het eerste cijfer is de snaar (6 is de laagste), het tweede cijfer is de bund en de letter geeft de vingers aan (I voor wijvinger, M voor middelvinger, R voor ringvinger, P voor pink). De eerste noot in het voorbeeld is 6-5-M, wat betekent dat de middelvinger de zesde snaar op de vijfde bund bevestigt.