In de grunge-ära maakte de Seattle-gebaseerde Soundgarden, aangevoerd zanger Chris Cornell, naam, en claimde een stukje van de ether. Soundgarden heeft een distinctive stijl, onderdeel van het bredere Seattle-grunge-genre, die gitaristen misschien willen nabootsen. Gitaartijdschriften en tab-sites bevatten Soundgarden-nummers voor aspirerende grunge-rockers, maar het luisteren naar de band zou je een idee moeten geven van hoe hun nummers geconstrueerd zijn.
Gebruik gain of effecten. De Soundgarden-stijl werd niet voor niets "grunge" genoemd. De ritmgitaar is een kruisende, modderige track, die langzame power chords uitschuift. Probeer dit soort toon op je bijl te krijgen met effectpedalen of de instellingen op je versterker.
Zet akkoordtempos op. De Soundgarden-gitaar volgt meestal de drumtrack, klinkend mee met de beat. Luister naar nummers als "Black Hole Sun" om de gitaar te horen die daalt met elke percussie-maat in een rustig, makkelijk te volgen ritme.
Blijf bij een "majeure toonsoort" gitaarmelodielijn. Soundgarden-gitarist Kim Thayil was handig in het laten klinken van niet-mineure notenreeks melancholiek, of "somber" volgens Soundgarden-critici. De donkere kwaliteit van de muziek is meer gebaseerd op de langzame tempos en groove dan op de noten zelf.
Gebruik herhaling. Herhaaldelijk over een riff heen gaan is het merk van Soundgarden. Je kunt het horen in bekende hits als "Fell on Black Days" (Superunknown) of "Pretty Noose" (Down on the Upside) - de gitaar herhaalt zichzelf terwijl de achtergrondruis toeneemt, voor een distinct ongeruststellend effect.
Bekijk Soundgarden-tabs. Tablatuur van Thayil's solo's laat je de moertjes en bouten van een Soundgarden-leadtrack zien. Daaruit kun je een compleet idee opbouwen van hoe een Soundgarden-riff klinkt.