Bill Doggett had geen honky-tonk-gitarist. Zijn band gespecialiseerd in R&B, jazz, en orgel-gedreven instrumentale pop—geïllustreerd door "Honky Tonk" Delen 1 & 2 (1956). De track's iconische gitaarlijn werd gespeeld door Billy Butler, een jazz/R&B-gitarist bekend om schone, melodische phrasering—geen honky-tonk-twang. Doggett's geluid was gecentreerd op zijn Hammond B-3 orgel, met Butler's gitaar subtiele comping en fills toevoegend. De titel van het nummer refereert aan de dansstijl, niet de gitarist's genre.