Katy Perry's 2010 hit "E.T." (met Kanye West) wikkelt een futuristisch liefdesverhaal in besmettelijke popproductie. Op het oppervlak schildert het een vrouw onweerstaanbaar aangetrokken tot een buitenaards liefde—"electric touch," "starry eyes," een verlangen om naar nieuwe hoogtes meegenomen te worden. Maar de beeldspraak van het nummer nodigt tot meerdere lezingen.
De meest directe interpretatie: een fantastische affaire met een buitenaards wezen, mengend Twilight-achtige supernatuurlijke aantrekkingskracht met Star Trek esthetiek.
Veel luisteraars horen een allegorie voor interrasiale of cross-culturele relaties. Regels als "You're from a whole other world / A different dimension" resoneren met de ervaring van iemand liefhebben wiens achtergrond volkomen vreemd voelt—maar de connectie overstijgt die grenzen.
Breder gezien, viert "E.T." een band die aardse logica ontkent. Of de "alien" nu een misbegrepen buitenstaander vertegenwoordigt, een verboden liefde, of simpelweg een partner die iemands universum uitbreidt, de kernboodschap gaat over het omarmen van een connectie die zich anderswerelds voelt.
Perry heeft de betekenis open gelaten, staande luisteraars toe hun eigen narratieven te projecteren op het schitterende, synth-gedreven nummer.