Barokdans was een theatrale en sociale dansstijl die populair was bij de Europese bovenklassen tijdens de Barokperiode – de 17e en 18e eeuw. De stijl was met name populair in Frankrijk, waar Lodewijk XIV hof hield in Versailles. Mensen voeren Barokdans en -muziek nog steeds uit.
De gavotte, rigadoun en bourrée zijn Barokdansen geschreven in tweemaatige, of twee-tellende, maat. De gavotte is een Franse volksdans van matig tempo; haar frases beginnen meestal in het midden van de maat. De rigadoun (of rigadoon) is nog een levendige twee-tellende dans uit Frankrijk, meestal gedanst door stellen. Het lijkt op de bourrée, die ook in dubbele tijd gedanst wordt en altijd begint op de laatste teller van een maat.
De snelste van de driekwartmaat-dansen is de courante, wat letterlijk "rennend" betekent. De menuet, in 3/4-maat, is een sociale dans voor twee personen. Sarabandes zijn langzamere driekwartmaat-dansen uit Spanje. De chaconne is een langzame driekwartmaat-dans, herkenbaar aan haar constante dalende baslijn. De loure is een langzame, majestueuze Franse versie van de gigue (zie hieronder), die meestal in 6/4-maat is met sterke accenten.
Dansen in vier-tellende, of viervoudige, maat hebben een "één-twee-drie-vier" ritme dat meestal makkelijk te volgen is. De gavotto, hoewel vaak geschreven in twee-tellende maat, wordt soms gedanst in een vier-tellende maat. Een andere populaire vier-tellende dans was de allemande, een matige-tempo dans uit Duitsland die altijd begint met een optakt. Naarmate de Barokperiode vorderde, werd het de vorm van een onafhankelijk instrumentaal stuk.
Sommige Barokdansen zijn geschreven in samengesteld ritme, wat betekent dat elke teller in drie, in plaats van twee, subtellen kan worden verdeeld. De gigue is de bekendste samengestelde-maat dans; het is afgeleid van de Britse jig en is meestal heel snel en levendig. Een gigue kan in 6/8, 9/8 of 12/8-maat geschreven worden.