Er bestaan verschillende stijlen van fluitmuziek die speciale kennis van de fluitist vereisen om effectief te spelen. Deze stijlen zijn gecreëerd door componisten met volledig verschillende muzikale achtergronden. Elke stijl vereist dat de fluitist speciale technieken leert en begrijpt hoe de muziek is geconstrueerd. Door te leren over de verschillende stijlen van fluitmuziek zal een fluitist beter voorbereid zijn om elk stuk dat haar Weg komt uit te voeren.
Fluitisten die popmuziek willen spelen, moeten weten hoe ze een show voor het publiek moeten geven. In tegenstelling tot "serieuze" muziekvormen, moet de popfluitist basiskennis van akkoordwisselingen hebben en in staat zijn om een muzikale regel te improviseren. Hoewel speciale technieken doorgaans niet vereist zijn voor de fluitist die popmuziek speelt, moet de fluitist weten hoe hij zijn instrument goed moet mikken om het beste geluid te krijgen. De microfoon op een fluit moet net voor het mondstuk worden geplaatst en niet aan het einde van de fluit.
Jazz- en bluesstijlen vereisen uitgebreide kennis van akkoordsymbolen, gespecialiseerde notatie en improvisatievaardigheden. Jazz en blues hebben een lange geschiedenis in Amerika en hebben zich ontwikkeld tot een kunstvorm die vertrouwt op de interpretatie van akkoordsymbolen om fascinerende melodische ideeën te creëren. Fluitspelers moeten het concept van "ghost" noten begrijpen en in staat zijn om "falls" te spelen door de toonhoogte snel naar beneden te buigen op het instrument. Deze muziekstijl heeft een vrije en improviserende maar ontspannen aard die zich goed leent voor de fluit.
Klassieke muziek van 1600 tot 1910 vereist verschillende gevorderde technieken. Fluitspelers moeten weten hoe ze trillen, ornamenten en tremolo's op hun instrument spelen. De fluitspeler wordt vaak gevraagd om extreem technische solo's en duo's met andere instrumenten te spelen. Zij moet in staat zijn om virtuoze delen snel te leren en met grote technische nauwkeurigheid te spelen. Klassieke muziek heeft doorgaans complexere en uitgewerkte akkoordvoortgangen dan jazz- en bluesmuziek. Dit is doorgaans omdat de componist de tijd heeft om complete stukken uit te werken en improvisatie bijna nooit van de fluitist wordt vereist.
Fluitisten die moderne muziek willen spelen, moeten kennis hebben van uiterst specifieke notatiesymbolen en uitgebreide technieken. Fluitisten die moderne muziek spelen, worden vaak gevraagd om multiphonics te spelen, wat vereist dat de fluitist verschillende tonen tegelijk speelt. Fluitisten kunnen ook gevraagd worden om "key taps" te spelen, wat vereist dat de fluitist lucht door het instrument blaast en snel de toetsen beweegt zonder toonhoogte te produceren. Moderne muziek maakt gebruik van geavanceerde schalen en methoden van geluidsorganisatie. Dit geeft een dissonante kwaliteit aan de muziek die meer zorgvuldig luisteren van het publiek vereist.