Klassieke muziek verwijst vaak naar West-Europese kunstmuziek als geheel. Echter, de klassieke era verwijst eigenlijk naar de laatste helft van de 18e eeuw en het eerste deel van de 19e eeuw. Het werd voorafgegaan door de barokera en gevolgd door de romantische era. Scherpe onderscheidingen maken is een enigszins kunstmatige procedure aangezien het vaak achteraf gedaan wordt. Er zijn echter significante verschillen tussen de drie era's waar componisten bewust van waren. Muziek, als andere kunsttypen, progresseert door nieuwe regels, ideeën en methoden te creëren.
Gebruik een tijdlijn om de barok, klassieke en romantische era's te onderscheiden. Een tijdlijn plaatst elke periode in haar historisch context. De grenzen tussen elke periode zijn niet vast. De verschillende periodes overlappen tot een zekere mate. Echter, de traditionele datums voor elke era zijn: De barokera, 1600-1750; de klassieke era, 1750-1830; en de romantische era, 1815-1910.
Luister naar composities van de grote componisten van elke era. Luisteren naar werken biedt specifieke details en voorbeelden van de verschillen en overeenkomsten tussen de drie era's. Belangrijke componisten van de barokera zijn Henry Purcell, George Frideric Handel en Johann Sebastian Bach. Klassieke era componisten zijn Franz Joseph Haydn en Wolfgang Amadeus Mozart. Ludwig van Beethoven is een overgangsfiguur tussen de klassieke en de romantische era. Hij wordt de vader van de romantische era genoemd. Andere belangrijke Romantische componisten zijn Franz Schubert, Richard Wagner en Johannes Brahms.
Onderscheid de drie era's op muzikale kenmerken. De barokera was sterk beïnvloed door Verlichtingsideeën van rede, orde en vooruitgang. Barokmuziek benadrukte wiskundige precisie in de compositie en organisatie van muziek. Haar onderscheidende kenmerken zijn muzikaal experimenteren, harmonie en contrapunttechniek, die gebruikmaakt van meerdere, gelijktijdige melodieën die samen of in tegenovergestelde richtingen bewegen maar oplossen in de tonica-akkoord. De klassieke componisten hadden de neiging tot eenvoudigere muzikale texturen en melodieën, en ze benadrukten en respecteren de muzikale regels en vormen voor compositie. Een van de primaire kenmerken van de romantische componisten was de wens om de traditionele regels van muzikale compositie te overstijgen. De 19e eeuw was een eeuw van revolutionaire activiteit in Europa en dit weerspiegelde zich in de muzikale ideeën van de tijd.