De teksten en video's van sommige rappers, met name zelfbenoemde 'gangsta rappers', lijken vaak geweld, drugsgebruik en seksistische houdingen te veredelen, wat veel ouders doet vrezen voor de effecten op hun indrukbare puberende kinderen. Tiener kan worden aangetrokken door de glamour die aan deze muzikale sub-cultuur hangt, dus het is belangrijk voor ouders te begrijpen wat hun kinderen luisteren.
Tiener kunnen nieuw slang taal oppikken uit de teksten in rapmuziek, en kunnen kiezen om te kleden in modes geïnspireerd door hun favoriete rappers. Dit kan worden herleid tot een wens om als 'cool' te worden beschouwd door hun leeftijdsgenoten. De opname van scheldwoorden in de teksten van veel rapsongs heeft de Afrikaans-Amerikaanse TV-persoonlijkheid Bill Cosby gedoemd ouders te adviseren om 'de TV uit te zetten'.
Een studie gepubliceerd door het American Journal of Public Health in 2003 nam een steekproef van 522 Afrikaans-Amerikaanse meisjes in Birmingham, Alabama. Het vond dat diegenen die meer rapvideo's keken, meer geneigd waren betrokken te zijn bij antisociaal gedrag zoals geweld tegen leraren, of gearresteerd te zijn. Ze waren ook meer geneigd een seksueel overdraagbare ziekte op te lopen, alcohol te drinken en drugs te nemen. De verantwoordelijke academici erkennen wel dat 'omdat potentiële mediërende factoren niet beoordeeld werden, het moeilijk is om te bepalen of de relatie tussen blootstelling aan rapmuziekvideo's en de gezondheidsstatus van adolescenten causaal was'. Ze gaan erop door te suggereren dat de tieners betrokken bij antisociaal gedrag diegenen kunnen zijn die 'streven naar onafhankelijkheid en autonomie'; met andere woorden, het kijken naar rapvideo's zou zo'n kinderens verlangen om te rebelleren kunnen weerspiegelen, in plaats van het te veroorzaken.
Veel van de ouderlijke zorgen rondom rapmuziek wordt veroorzaakt door vrees dat tieners zouden kunnen opkijken naar succesvolle rappers als rolmodellen. Alvin Poussaint, een Harvard-psychiatrieprofessor, heeft aangegeven dat zwarte kinderen het meest geneigd zijn om te aspireren tot de levensstijlen beschreven voornamelijk zwarte artiesten in rapmuziek. Klinisch psycholoog Don Elligan heeft bezorgdheid geuit dat sommige jongeren, met name diegenen die geen sterke, positieve steun van hun ouders of opvoeders hebben, niet in staat kunnen zijn om te begrijpen dat rapmuziek een vorm van artistieke ontlading is, en kunnen geloven dat het 'een soort realiteit' beschrijft, waartoe ze dan aspireren.
Niet alle rapmuziek is gewelddadig, misogyn of grof. Sommige rappers gebruiken positieve teksten, in een poging om jonge luisteraars te betrekken en hen een hoopvol boodschap te bieden. Als je puberende kind interesse toont in rapmuziek, overweeg ze dan aan te moedigen om eigen teksten te schrijven, aangezien dit hen kan leiden tot het ontwikkelen van een creatief talent en hun eigen emoties uit te drukken, in plaats van te vertrouwen op de woorden van andere artiesten. Ook, aangezien sommige rap- en hiphop-platen gebaseerd zijn op 'samples' uit oudere funk- en R&B-platen uit de jaren 1960 en 70, kan blootstelling aan hen leiden tot een verbreedjing van de muzikale en culturele zin van de tiener. Het koppelen van moderne platen aan oudere muziek die door hun ouders gewaardeerd wordt, kan op de lange termijn helpen sterker banden tussen de generaties te bevorderen.