Rapmuziek, of hiphop, bevat meer geluidseffecten dan elk ander muziekgenre. De reden is simpel. Rapartiesten gebruiken het gesproken woord om een verhaal te vertellen. Dit idee van het verhaal staat centraal in een rapnummer op een manier die heel anders is dan andere muzikale stijlen zoals rock en pop. Om het vertellen van het verhaal te ondersteunen, voegen rapartiesten of hun producenten vaak echte geluidseffecten toe: geluiden die men vaak hoort in de wereld waar rapartiesten over praten. Soms zijn dit komische effecten, soms agressieve. Geluiden als de schotgeluid zijn onbekend voor de meeste mensen in afluente wijken, maar een integraal onderdeel van de wereld die rapsterren beschrijven. Veel rapartiesten hebben een specifiek geluidseffect dat ze altijd in hun nummers gebruiken. Dit idee grenst aan muzikaal branding.
Het bombeffect wordt regelmatig in rapmuziek gebruikt. Het is gekoppeld aan de slanguitdrukking 'droppin' da bomb' – betekenis: 'iets groots brengen', of het nu een track is, een persoonlijke optreden of simpelweg een actie. Het bombeffect wordt veel gebruikt door hiphop-DJ's om de onaangenaamheid van de overgang tussen twee verschillende hiphop-tracks te maskeren. De Britse hiphop-DJ en persoonlijkheid Tim Westwood gebruikt het bombeffect frequent. Fans kunnen het geluidseffect zelfs van websites downloaden.
Het geluid van een blaffende hond is een ander effect dat vaak in rapmuziek wordt gebruikt. Opnieuw is het gekoppeld aan een slanguitdrukking, 'dog', betekenis 'bro' of 'homie'. De rapartist DMX gebruikt het geluid van blaffende honden in bijna al zijn tracks, aangezien zijn bijnaam 'the dog' is. Adam Neilson, op de muziekwebsite In Music We Trust, noemt het zijn 'trademark bark'. Snoop Dogg gebruikt ook het geluid van blaffende honden in zijn tracks, maar minder vaak dan DMX.
Het schotgeluid is het meest gebruikte geluidseffect in rapmuziek. Volgens de website Artists House Music ontstond rapmuziek in de late jaren '70 uit de zwarte gemeenschappen. Sindsdien is het onlosmakelijk verbonden met bendegeweld, wat leidde tot de term 'gangstarap'. Veel rapartiesten roemen op tracks over de wapens die ze hebben en de misdaden en moorden die ze hebben gepleegd. Om die reden zijn de meeste rap tracks besprenkeld met het geluid van schoten.
Terwijl al het bovenstaande heel agressieve geluidseffecten zijn, gebruiken sommige bekende hiphop-artiesten komische geluidseffecten om hun tracks te versterken. Het bekendste voorbeeld is de rapartist Eminem, wiens debuutrack 'My Name Is' vol was met rare geluidseffecten zoals overdreven kussen, hoge stemmen en huid die door naalden wordt doorboord. David Sherman, op de website Sound Stage, beschrijft Eminems 'scene-setting sound effects' als 'meest voorkomend in radioproducties'. Deze komische geluidseffecten hebben echter geholpen om Eminem de bestverkopende rapartist ter wereld te maken.