Romantische muziek is onder de meest bekende van alle klassieke muziek. De beroemdste componisten haalden inspiratie uit diverse bronnen, waaronder de natuur, veranderende politieke en economische kwalen, en een nieuw belangstelling voor verschillende etniciteiten om hun muziek te kleuren.
De Romantische muziekperiode begon in 1825 en liep tot 1900. Verschillende historische thema's speelden een rol in deze periode, waaronder de toenemende rol van wetenschap als wereldbeeld, de opkomst van nationalisme in Europa, en een groeiende waardering voor de kunsten.
Verschillende factoren droegen bij aan de stijl van muziek gecomponeerd tijdens de Romantische periode. De natuurlijke en bovennatuurlijke werelden waren belangrijker voor mensen dan ooit tevoren, en veel Romantische componisten richtten zich op bovennatuurlijke verhalen. Programma-muziek, of muziek gebruikt om een verhaal te vertellen, groeide in populariteit. Romantische componisten gebruikten muziek ook om nationale identiteit en verschillende etnische groepen te benadrukken.
De stijl van de Romantische muziekperiode wordt doorgaans gekenmerkt door een bredere dynamiek, een grotere verscheidenheid aan instrumenten, meer dramatische melodieën, meer extreme tempo's, volle harmonische structuren en uitgebreide formele structuren binnen de composities.
Enkele van de beroemdste componisten aller tijden leefden en werkten tijdens het Romantische muziektijdperk. Schubert, Chopin, Wagner, Brahms en Mahler zijn onder de meest herkenbare namen.
Ondanks de veranderende economische, politieke en sociale omgevingen van de 19e eeuw, volgt Romantische muziek uit die tijd niet één centraal thema of stijl. In plaats daarvan haalde Romantische muziek uit de steeds groeiende stijlen, alsook het groeiende belangstelling in maatschappelijke verandering, om een voluminieuze en variëteitrijke genre te creëren.