De geschiedenis van big band muziek beslaat een korte periode in de jazzgeschiedenis (ongeveer 15-20 jaar) waarin grote orkestraties van swingmuziek populair werden door de swing-danscraze.
Big band muziek kenmerkt zich door swingmuziek geörchestreerd voor grote ensembles (vroeg uitsluitend door zwarte muzikanten, later ook door witte).
De muziekt voort uit de fusie van witte klassieke grote ensembles met zwarte blues- en gospelmuziek. Met de swing-era (en swingdans) werd de dans centraal.
De economische crisis van de jaren dertig maakte grote bands financieel onmogelijk. Men schakelde over naar kleinere jazz-combo's, wat leidde tot "Bebop Jazz" in de jaren veertig.
Big band was het meest populair rond de jaren twintig, toen de swing-danscraze uitbrak en witte publieken de muziek ontdekte.
Duke Ellington, King Oliver, Louis Armstrong, Fletcher Henderson en Cab Calloway zijn de iconen van de Big Band-era.