Sempre Staccato: Muzikale term voor consistent losse noten
Sempre staccato (Italiaans voor "altijd los") geeft een uitvoerder aan om een reeks noten in een consequent gescheiden, korte, heldere manier te spelen—het tegenovergestelde van legato.
- Bereikt door de vinger of boog direct na het aanslaan van de noot los te laten.
- Verkort de nootduur, creërend een losgekoppelde, gearticuleerde klank.
- Gemeenschappelijk in snelle passages (zestiende of twee-en-dertigste noten) voor helderheid.
- Genoteerd met stippen boven of onder nootkoppen; kan gecombineerd worden met accenten voor extra nadruk.
In contrast met legato's gladde, verbonden vloei, injecteert sempre staccato beweging, ritmische energie en dynamische contrast in een muzikale lijn.