In toon zijn betekent dat een toonhoogte overeenkomt met een referentie-standaard, wat consonantie creëert. Uit toon zijn betekent dat het afwijkt, wat dissonantie of "battement" (een pulserend interferentiepatroon) veroorzaakt.
Moderne stemming standaardiseert A4 = 440 Hz (concerttoonhoogte). Alle andere noten zijn wiskundig afgeleid (gelijkzinnige temperering deelt de octaaf in 12 gelijke semitonen).
"In toon" is niet altijd absoluut. Zuivere intonatie (zuivere verhoudingen) klinkt anders dan gelijkzinnige temperering. Ensemble-spelers passen constant micro-aan voor harmonische context. Maar het fundamentele principe blijft: uitlijning = consonantie; afwijking = dissonantie.