| Aspect | Klassiek (1750–1820) | Modern (1890–heden) |
|---|---|---|
| Vorm | Sonate-allegro, menuet, rondo – strikte structuren | Vrij, experimenteel, doorgecomponeerd, aleatorisch |
| Harmonie | Tonale, functioneel (I–IV–V), duidelijke kadensen | Atonale, polytonale, seriële, uitgebreide akkoorden, clusters |
| Melodie | Periodiek, gebalanceerd, bezangbaar | Gefragmenteerd, hoekig, grote sprongen, niet-thematisch |
| Ritme | Regelmatige maat, voorspelbare zinnen | Onregelmatige maten, polymeter, vrij ritme |
| Instrumentatie | Standaard orkest (strikken, houtblazers, koper, pauken) | Uitgebreid: elektronica, voorbereide instrumenten, niet-Westerse, ruis |
| Esthetiek | Orde, helderheid, emotionele terughouding | Expressionisme, abstractie, conceptualisme, pluralisme |
Beide gebruiken instrumenten om emotie over te brengen; moderne muziek breidt het palet en breekt klassieke regels.