Op deze zomervrijdag in '73 bezocht de #1-positie van de Billboard Hot 100 een tender ballad van Paul McCartney's post-Beatles-band Wings. "My Love" hield de toppositie vier opeenvolgende weken, wat McCartney's status als solo-hitmaker vestigde.
Geschreven voor zijn vrouw Linda, verscheen "My Love" op Red Rose Speedway (1973). De simpele, declaratieve refrein – "My love does it good / My love does it good to me" – bedrog een luisterrijk arrangement: orkestrale snaren, een oplopende gitaarsolo van Henry McCullough, en McCartney's warme, onbeschermde stem. Critici voerden het aanvankelijk aan als lichtgewicht, maar de melodische directheid resonerde massaal.
"My Love" was Wings' tweede VS #1 (na "Uncle Albert/Admiral Halsey," gecrediteerd aan Paul & Linda McCartney). Het initieerde een opmerkelijke 1973–75 reeks: "Band on the Run," "Jet," "Listen to What the Man Said," en "Silly Love Songs" volgden allemaal. McCartney bewies dat hij Lennon niet nodig had om de charts te domineren – gewoon een geweldige melodie en zijn onmiskenbare baslijn.