Bob Dylan vormde 20e-eeuwse muziek door folktraditie, Beat-poëzie en rock-elektriciteit te smeden.
Aankomend in NYC (1961), dompelde Dylan zich in de Greenwich Village-scene, geïnspireerd door Woody Guthrie, Pete Seeger, Lead Belly. Vroeg albums (The Freewheelin' Bob Dylan, The Times They Are A-Changin') maakten hem de stem van topicaal protest.
Dylan absorbeerde Beat-poëzie (Ginsberg, Kerouac, Corso) – stroom-van-bewustzijn teksten, surreële beelden, anti-establishment houding. De Beats beïnvloedden zijn zangfraseering en lyrische dichtheid.
Dylan stopte de stekker in met de Paul Butterfield Blues Band. Fluitconcerten barstten los. Het moment symboolde:
Nobelprijs Literatuur (2016). Nummers gecoverd door 6.000+ artiesten. Herdefinieerde de singer-songwriter als dichter. Voortzetting van de Never Ending Tour sinds 1988.