Moderne muzikale opnames zijn digitaal; ze bestaan uit audiosignalen gesampled met een hoge frequentie en opgeslagen als een stroom getallen. Als de samplefrequentie te laag is, ontstaat een vorm van verstoring genaamd aliasing. Een sampleproces dat te lang duurt, produceert een andere fout genaamd apertuurvervorming. Hoewel muziek vrij is van aliasing, hebben alle opnames enige apertuurvervorming.
Een schakeling genaamd analog-naar-digitaal converter (ADC) zet muziek om in digitale data. Het audiosignaal is een snel veranderende elektrische golf die in de ADC binnenkomt. Een sturingssignaal genaamd klokpuls trigger de ADC, waardoor het een "snapshot" neemt van de spanning van het signaal op dat moment; de ADC zet de waarde om in een getal. Een snelle reeks klokpulsen genereert een stroom getallen die de inkomende audiogolf spiegelt. Naarmate de golf stijgt en daalt, nemen de getallen toe en af.
Voor een ADC om een signaal nauwkeurig te converteren, moeten de triggerpulsen ten minste tweemaal de frequentie zijn van de hoogste frequentie in de audio. Bijvoorbeeld: als de audio een maximumfrequentie van 20 kHz heeft, moeten de pulsen 40 kHz of hoger zijn. Als de pulsen een lagere frequentie hebben, genereert de ADC phantomtonen die niet in het originele audiomateriaal bestaan. Audio-engineers noemen de ondergrens van de samplefrequentie de Nyquist-limiet. De pulsen moeten hoger zijn dan deze limiet voor een fatsoenlijke opname. Zolang de samplefrequentie hoog genoeg is, vermijdt de ADC aliasing.
Wanneer de ADC een triggerpuls ontvangt, meet hij het inkomende analoge signaal. Wanneer de puls "hoog" is, meet de ADC en vergrendelt de waarde van de analoge golf. Het meetproces van de ADC is niet instantaneus; het duurt een klein beetje tijd. Omdat de golf continu verandert, mist de ADC een deel van deze verandering, wat resulteert in een fout genaamd apertuurvervorming. Dit zorgt ervoor dat een digitaal-audiosysteem high-frequentie-getrouwheid verliest. Hoe sneller de ADC, hoe lager de apertuurvervorming, hoewel geen ADC nul apertuurvervorming heeft.
Aliasing treedt op wanneer een ADC probeert een signaal te verwerken met een hogere frequentie dan zijn triggerpuls. Hoewel onhoorbaar, kunnen de harmonische overtonen van sommige instrumenten groter zijn dan 20 kHz, wat hoorbare aliasing produceert. Een goed digitaal-audiosysteem voorkomt dat deze signalen de ADC binnenkomen. Om aliasing te elimineren, heeft het audiosysteem een scherpe afsnij-frequentie laagdoorlaatfilter net voor de ADC. Dit filter verwijdert alle signalen hoger dan 20 kHz. Dit voorkomt aliasing effectief. Er bestaat geen vergelijkbare oplossing voor apertuurvervorming.