Rob, de protagonista in Nick Hornby's 1995 roman High Fidelity, geeft enkele van de meest invloedrijke wijsheden over hoe je een goede mixtape maakt. Zoals hij het in de 2000 filmversie uitdrukt: "Het maken van een geweldige compilatietape, net als uit elkaar gaan, is moeilijk en duurt veel langer dan het lijkt." High Fidelity mixtape verwijst naar het boek en de film High Fidelity, waarin de muziekfreak-protagonist rant over de kunst van het maken van een geweldige compilatietape. Of je nu een tape of CD maakt voor je partner, liefde, vriend of familie, Hornby biedt wat advies.
Begin je tape met een aandachtstrekk, neem dan direct een stapje op.
"Koel het af een trapje" na de eerste paar nummers, zodat je niet al je beste nummers te vroeg opgebruikt.
Vermijd twee nummers van dezelfde artiest naast elkaar te hebben, tenzij de hele mix in paren georganiseerd is.
Om te parafraseren wat Hornby in High Fidelity schrijft: combineer geen muziek van zwarte artiesten, met name Funk, Soul of Blues, met muziek van witte muzikanten, tenzij de witte muziek als zwarte muziek klinkt. Dit kan lastig zijn, aangezien "witte" muziek de neiging heeft om zwaar te leenen van "zwarte" muziek en, in mindere mate, andersom.