De plukkerige, vrolijke klank van de banjo heeft opname-engineers al bekend om fits te geven. Het distinctive geluid is niet het makkelijkste om in een studiomgeving vast te leggen. Als solo viool, heeft de banjo-klank ruimte nodig om te ontwikkelen. Close miking vangt transient detail op, maar oververtegenwoordigt het ten koste van het volle geluid van het instrument. Wanneer isolatie noodzakelijk is in een ensemble-setting, kan close miking je enigste optie zijn, maar verwacht veel werk om een natuurlijk geluid te krijgen.
Zet een small capsule condensator-microfoon op ongeveer 3 voet (90 cm) voor een solo of overdubbed banjo. Als je kameraakoestiek niet het beste is, gebruik een cardioïde (hartvormige) pick-up patroon microfoon, anders is een omnidirectioneel patroon bevorzugd voor het vastleggen van de banjo in zijn omgeving.
Plaats een large diaphragm condensator op ongeveer 6 voet (1,8 meter) van de banjo, met dezelfde overweging voor polair patroon gebaseerd op de klank van je kamer. Een large diaphragm microfoon zal een donkerdere toonkleur vertonen op geluiden die off-axis arriveren, dat wil zeggen kamerklanken en reflecties. Combineer de microfoonsignalen niet. De respectieve afstanden van de banjo zullen fasecancellatie-issues veroorzaken.
Gebruik een figure-eight patroon condensator-microfoon op een instrument als een akoestische gitaar als je banjo in een ensemble opneemt. Plaats de microfoon om het geluid van beide instrumenten te balanceren, waarschijnlijk dichter bij de gitaar. Isolatie zal moeilijk zijn ongeacht hoe je microfoons opstelt, daarom gebruik het figure-eight patroon tot je voordeel om het volle banjo-geluid vast te leggen.