Van alle muziekkenmers heeft heavy metal zich altijd verheugd op zijn vermogen om groot en dominanter te klinken. Thrash metal is een subgenre bekend om zijn hyperactieve ritmes en iets tiniger gitaarklanken. Van buitenlandse thrashbands als King Diamond en Sepultura tot Amerikaanse thrashers Megadeth, Metallica, Slayer en Anthrax, dit merk metal blijft zijn kracht uitoefenen door razerscherpe musicianship en pure sonische kracht. Niettemin, het vertrouwt op geschikte opnametechnieken om zo'n hoog niveau van agressie vast te leggen.
Laat drummers altijd opnemen naar een click-track. Zelfs de beste drummers glijden af en toe uit de tijd, en niets is frustrerder dan een lichte tempofout opmerken tijdens de mixdown nadat alle andere tracks al gelegd zijn. Click-tracks elimineren de mogelijkheid dat alles opnieuw moet worden opgenomen vanwege één kleine timinghok op de drumtracks.
Als je wilt dat de gitaars klinken alsof ze door een twintig voet muur van luidspakers blazen, kun je denken dat de beste manier om dit te bereiken is om die Marshall full stack in de studio te mikkeren. Dit is niet het geval. Enkele van de grootste klinkende gitaartracks zijn opgenomen met combo-versterkers opgedraaid tot een hoog volume — meestal ergens tussen de 11 en 2 uur positie. Zet de versterker in de hoek van de studio, naar de hoek gericht. Mikker hem dichtbij en iets off-axis.
Metal-drummers straffen hun basdrums en snares vaak, dus mik die drums om die woede effectief vast te leggen. Positioneer de kick-microfoon dicht bij de beaterkop om de klik van de beater die de drumkop raakt op te vangen. Om de aanwezigheid van beater-slap te vergroten, kun je de beaterkop losdraaien, of de EQ boosten op 2500 Hz. De snaredrum moet bij de bovenrand van de drum gemikt worden, on-axis, en kan ook een tweede keer off-axis gemikt worden.
Terwijl gitaars vaak met basiseffecten opgenomen kunnen worden, moet de basgitaar schoon worden opgenomen, close-gemikt iets off-axis via een half-stack-grootte cabinet of via een direct line-in. Het doel bij het opnemen van bas is een vol, rijk signaal met significante laag-frequenties, mid-range grom en punchy hoge tonen die gemakkelijk door de mix snijden te vangen. Goede basversterkers kunnen deze combinatie van tonen zonder veel aanpassing leveren. Echter, bas-signalen vereisen wel wat compressie tijdens opname, meestal met een ratio rond 5:1. Eventuele nodige effecten kunnen later tijdens het mixen worden toegevoegd.
Onthoud om opname te scheiden van mixen, en dat elke track grondig gemodelleerd kan worden tijdens het mixen. Verder kun je elementen die je niet hebt opgenomen niet aanpassen. Dus, tijdens opname, focus op het vangen van volle, heldere geluiden van elk instrument.
Zorg dat alle instrumenten gestemd zijn voor elke take. Stemmingsproblemen zijn meer dan kleine irritaties.
Overweeg om de gitaars op een analoge opnameunit op te nemen. Traditioneel worden analoge opnames als warmer beschouwd dan digitale opnames, en vangen subtiele klanknuances.
Ga niet overboord met de gain op gitaarversterkers. Gebruik net genoeg om een solide crunch te krijgen.
Double-track de vocals voor aanwezigheid, en neem ze schoon op. Effecten kunnen daarna worden toegevoegd.
Slechte vocals kunnen slechts tot op zekere hoogte geholpen worden met pitch-correctie en andere digitale tweaks. 'Garbage in, garbage out' is het oude spreekwoord. De beter een band voorbereid is voordat ze de studio binnengaan, de beter de opname zal zijn.