Overdubben is een audiotechniek waarbij je twee takes van hetzelfde instrument opneemt op twee afzonderlijke kanalen. Doel van een overdub is doorgaans om een geluid "op te vellen" en kleur toe te voegen, of om een ingewikkeld gitaarpart accuraat te spelen door het op te breken in twee delen. Er zijn diverse gitaar-overdub-trucs die karakter, intensiteit en diepte aan het opgenomen geluid toevoegen.
Dit is een vrij gangbare praktijk. Je neemt je hoofdgitaarpart op als één take. Zodra je er naar hebt geluisterd en tevreden bent, speelt de sound engineer je een stereo-mix voor. In de ene kant van je hoofdtelefoon heb je de backing track en in de ander het gitaarpart dat je net opnam. Je gebruikt het gitaarpart als gids en neemt nog een sectie op zo dicht mogelijk bij de originele take. Zodra twee voldoende gelijke takes getaped zijn, pant de mix-engineer ze hard-rechts en hard-links respectievelijk om het gitaarpart over het stereobeeld te spreiden. De gitaarsolo in "Smells Like Teen Spirit" van Nirvana bevat een prominente voorbeeld van deze techniek.
Layering lijkt op een stereo-overdub, met het verschil dat de twee gitaardelen niet gepand worden. In plaats van panning worden de gitaardelen dead center gemengd, zodat ze schijnbaar "bovenop" elkaar liggen. Dit layering-effect maakt de gitaars dikker en luider. Een gewenst neveneffect van layering is wanneer de delen faseren. Omdat het twee verschillende takes zijn van dezelfde riff, in plaats van kopieën van één riff, zullen er momenten zijn dat noten iets hoger, lager, later of eerder zijn dan de originele. Dit creëert een gevoel van diepte, alsof twee gitaaristen samen spelen.
Gedeeltelijke layering wordt alleen op geselecteerde delen van de track toegepast, om nadruk en gewicht te geven aan belangrijke melodische motieven. Het proces is vergelijkbaar met typische layering, maar je moet je erbij herinneren te stoppen wanneer het relevante deel voorbij is.
Door dezelfde riff een octaaf, of acht noten, hoger of lager te spelen dan de originele, creëer je een zoet, dik geluid. Het werkt ook met akkoorden. Het spelen van dezelfde akkoordensequentie een octaaf hoger creëert een "wall of sound"-effect.
In plaats van de melodie een octaaf omhoog of omlaag te spelen, speel je het op een aangename harmonische interval. Het is hetzelfde principe als harmoniezang, maar met dezelfde "stem" die elk deel zingt. De lead-riff in "The Boys Are Back In Town", tussen refrain en couplet, bevat enkele indrukwekkende harmonie-gitaar.
Een gemengde overdub is waar je dezelfde riff of melodie speelt, maar een ander gitaargeluid gebruikt. Het begin van "Ziggy Stardust" van David Bowie bevat bijvoorbeeld een elektrische gitaarriff ge-overdubd met een akoestische gitaar. Deze techniek komt ook voor op "Into The Lungs of Hell" van Megadeth.