Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekopname

Zestiestiger muziekopnametechnieken

De jaren zestig waren misschien wel de meest revolutionaire jaren in de recente geschiedenis van de Amerikaanse populaire muziek. In dit decennium maakten technologische vooruitgang productietechnieken mogelijk die eerder te duur of zelfs onmogelijk waren. Producenten als Phil Spector gebruikten deze nieuwe ontwikkelingen in opnametechnologie om sterren in eigen recht te worden.

De Wall of Sound

De "Wall of Sound" was de kenmerkende productietechniek van 60s-producer Phil Spector. In plaats van elk deel van een nummer op een apart track op te nemen, liet Spector de muzikanten simultaan in een enkele microfoon spelen, wat hij vervolgens verder comprimeerde door de opname om te zetten naar monofonisch geluid. Deze productietechniek creëerde een dicht, oorprikkend geluid dat alles anders op de radio overmachtig werd. Spector was de pionier van de Wall of Sound op nummers als de Ronettes' "Be My Baby" en The Crystals' "Then He Kissed Me"; hij gebruikte het later op producties voor artiesten zo divers als The Beatles en The Ramones.

Multitrack-opname

De ontwikkeling van multitrack-recorders in de jaren zestig opende een nieuwe wereld van sonische mogelijkheden. Voor de jaren zestig waren producenten beperkt tot opname op één of misschien twee audiotracks. Multitrack-opname liet ze vier of zelfs acht tracks overlappen om een nummer te creëren. Seminale albums als The Beatles' "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" en The Beach Boys' "Pet Sounds" gebruikten multitrack-recorders om hun rijke, gelaagde sonische landschappen te creëren.

Reverb en echo

Technologische innovaties in de jaren zestig leidden tot de ontwikkeling van reverb-effectdozen. Vroeger konden producenten een reverberatie-effect alleen creëren door een "echo-kamer" te gebruiken, een kamer ontworpen om geluid op een bepaalde manier te laten reverbereren. Band-gebaseerde reverb- en echo-effecten lieten producenten reverberatie creëren zonder een fysieke ruimte; ze konden ook spelonkachtige echoes simuleren zonder de kosten van het daadwerkelijk opzetten van de fysieke ruimte. Dick Dale's surfrock-opnames zijn een prima voorbeeld van het belang van reverb voor het 60s-geluid.

Elektronische muziek

In de jaren zestig begonnen computers en synthesizers relatief betaalbaar en toegankelijk te worden. Robert Moog begon in de mid-1960s modulaire synthesizers te bouwen en te markten; bands als The Doors en The Beatles integreerden snel Moog-synths in hun muziek. Experimentele en avant-garde muzikanten als Morton Subotnick en minimalistisch componist Terry Riley begonnen de mogelijkheden van elektronische muziek te verkennen, terwijl de BBC's Radiophonic Workshop elektronische instrumenten gebruikte om muziek voor het televisienetwerk te creëren, inclusief de klassieke "Doctor Who"-titeltune.

Muziekopname

Related Categories