Magnetische band werd in 1928 uitgevonden door Fritz Pfleumer. Het wordt veel gebruikt voor het opnemen van audio en video alsook voor dataopslag. Magnetische band bestaat uit drie basiscomponenten.
Dun plastic of metaal wordt gebruikt als basismateriaal. De meeste magnetische banden zijn van plastic vanwege de flexibiliteit, weerstand tegen vochtproblemen zoals schimmel en stabiliteit door temperatuur- en vochtigheidswisselingen.
Het basismateriaal wordt bekleed met deeltjes die gemagnetiseerd kunnen worden. IJzeroxide, chroomdioxide, metaaldeeltjes en bariumferriet zijn de meest voorkomende deeltjes die gebruikt worden.
Een organische hars wordt gebruikt om de oxide-deeltjes aan het basismateriaal te hechten. De lijm moet flexibel zijn om afschilfering en scheuren te voorkomen, maar toch stevig genoeg om de deeltjes op de basis te houden.