Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekopname

Binaurale Typen

In 1881 plaatste Clement Ader paren telefoonzenders over het podium van het Opera van Paris en voedde de gemengde signalen aan abonnees via twee telefoonlijnen. Toen zijn abonnees een telefoon aan elk oor hielden, ervoeren ze de geboorte van binauraal geluid. Gebruikt om vijandige vliegtuigen te lokaliseren tijdens de Eerste Wereldoorlog, in radio-uitzendingen tijdens de jaren '20 en op de Wereldtentoonstelling van 1939, wordt binauraal geluid vandaag de dag nog steeds gebruikt in zelfhulp-programma's, natuuropnames en sommige muziek.

Binauraal

Binauraal wordt gedefinieerd als de perceptie van geluid met beide oren, en dit type geluid wordt opgenomen om deze perceptie te maximaliseren. Net als 3D-stereografen 2D-afbeeldingen 3D kunnen laten lijken, creëren binaurale opnames een levenschte 3D-klankbeeld dat u in de actie plaatst. Ze doen dit door geluiden op te nemen in een benadering van hoe uw oren ze horen, wat gedaan wordt door omnidirectionele microfoons in de gehoorgangen van een dummy-hoofd te monteren. Dit dummy-hoofd simuleert nauwkeurig een menselijk hoofd, met dezelfde scheiding tussen de oren en dezelfde oorstructuur. Binaurale opnames gebruiken twee kanalen net als stereo, maar de kanalen worden niet gemengd. Wat de linkermicrofoon hoort gaat alleen naar uw linkeroor, en de geluiden van de rechtermicrofoon gaan alleen naar uw rechteroor. Het resultaat is een 360-graden klankbeeld met elke geluidsbron nauwkeurig erin geplaatst. U hoort geluiden zoals in de echte wereld, niet gemengd als stereo-opnames.

Transauraal

Terwijl binaurale opnames alleen via koptelefoons ervaren kunnen worden, zijn transaurale opnames net zo effectief via luidsprekers als via koptelefoons. De reden is crosstalk. Koptelefoons laten elk oor alleen geluiden horen die door zijn microfoon zijn opgenomen, maar luidsprekers spreiden het geluid zodat elk oor geluiden opneemt die door de microfoon van het andere oor zijn opgenomen. Dit verward uw hersenen en voorkomt dat het de locatie van geluiden in een opname identificeert. Om dit te omzeilen, wordt een paar luidsprekers geplaatst onder een hoek van 30 graden aan elke kant van een centraal punt. Door een uit-fase signaal van elke kanaaluitgang naar het in-fase signaal van het andere kanaal te sturen, wordt crosstalk geannuleerd; het uit-fase signaal is een geïnverteerde kopie van het in-fase signaal, en wanneer de twee samenkomen, heffen ze elkaar op. Deze uit-fase signalen zijn ook tijdsvertragend om de afstand tussen uw oren te matchen. Het resultaat is een sterk uitgebreid klankbeeld, waar u binauraal geluid kunt ervaren zonder uw koptelefoons.

Holophonics

Net als het verschil tussen stereo en binauraal is als het verschil tussen 2D en 3D, is het verschil tussen binauraal en holophonics als het verschil tussen een 3D-afbeelding en een hologram. Holophonics is een verbazingwekkende doorbraak die binauraal audio naar het volgende niveau tilligt. Hugo Zuccarelli vond holophonics door de lichtinterferentiepatronen die hologrammen creëren toe te passen op de wereld van geluid. Zuccarelli gelooft dat wanneer onze oren geluiden verwerken, ze een referentiesignaal toevoegen. Dit referentiesignaal creëert een interferentiepatroon dat geluidslocaties op een 3D-klankbeeld pinpoint. Holofonische opnames worden gemaakt met een gemicrofoond dummy-hoofd, maar een onhoorbaar referentiesignaal wordt gemengd om een interferentiepatroon te creëren. Het resultaat is een realistischer sonische presentatie: geluiden bewegen boven, achter, voor en onder u met zoveel helderheid dat u zich misschien in hun richting omkeert.

Muziekopname

Related Categories