Geluidstechniek omvat het controleren van een audiosignaal voor opname door een opnameapparaat (zoals een bandrecorder) of het versterken ervan voor live-optredens. Een geluid van een audiobron (drumset, gitaar, fluit) wordt omgezet in een elektronisch signaal, dat de geluidstechnicus vervolgens manipuleert met diverse apparaten.
Het opnameproces omvat het instellen van een signaalpad zodat het geluid van een audiobron op een medium vastgelegd wordt. Audio kan op veel verschillende bandformaten worden opgenomen, van consumentenkassetten tot professionele multitrack-band. Het kan ook digitaal worden opgeslagen op een computer of zelfstandige digitale recorder. Vaak passeert audio een mengpaneel en andere apparatuur, zoals effectprocessoren, voordat het wordt opgenomen. Dit geeft de geluidstechnicus een hoge mate van controle over het opnameproces.
Voordat de apparatuur van een geluidstechnicus een audiosignaal kan manipuleren, moet het geluid omgezet worden in een elektronisch signaal. Microfoons converteren akoestische geluiden (vocals, akoestische gitaar) naar een signaal dat de technicus kan versterken, mixen met andere signalen of opnemen. De kennis van waar microfoons moeten worden geplaatst om de beste klank van een instrument vast te leggen, is een essentieel onderdeel van geluidstechniek. Er zijn veel typen microfoons voor het opnemen van verschillende bronnen en instrumenten.
Live geluidstechniek vereist dat het geluid van de artiest versterkt wordt tot een volume geschikt voor de specifieke locatie. Het doel is ervoor te zorgen dat het geluid van de artiesten correct gemengd is, op het juiste volume versterkt wordt en zo gelijkmatig mogelijk door de zaal hoorbaar is. De live geluidstechnicus bedient het audio via een mengpaneel voor het podium. De artiesten hebben ook on-stage luidsprekers gericht op hen, genaamde fold-back of monitor luidsprekers, waarmee ze hun eigen instrumenten op een specifiek niveau in de totale mix kunnen horen.
Mixen vindt plaats bij zowel live als opgenomen geluid. In een live-setting moet de geluidstechnicus de totale klank van de individuele artiesten balanceren tijdens het spelen. Elk instrument heeft een eigen volumeschuif op het mengpaneel, zodat de technicus ze afzonderlijk kan aanpassen en de niveaus gebalanceerd kan houden. Het proces is vergelijkbaar in een opnameomgeving, behalve dat de audiobron uit een eerdere opname komt in plaats van een live-optreden. Elk apart instrument heeft een eigen niveauschuif. Bijvoorbeeld: je mengt basdrum, snare, hi-hat, bas, gitaar, toetsenbord en vocals. Dan heb je zeven schuiven om tegen elkaar te balanceren voor de gewenste klank.
Geluidstechnici gebruiken diverse effecten en processoren om live of opgenomen audio te verbeteren, met name tijdens de mixfase. Het hele of een deel van een audiosignaal wordt doorgestuurd door een effectenunit (hardware of software) en op een of andere manier gewijzigd. Twee van de meest voorkomende processoren zijn equalisatie en compressie. Een equalizer (EQ) versterkt of zwakt frequenties af, om bepaalde instrumenten te benadrukken of ongewenste frequenties te elimineren. Compressie wijzigt het dynamische bereik van een audiostuk zodat de algemene luidheid toeneemt.
Veelgebruikte effecten zijn reverb, delays en phasers. Een reverb is een zeer korte delay of echo, vaak gebruikt op vocals, die een fysieke omgeving simuleert zoals een badkamer, tunnel of concerthaal. Een delay geeft een echo-effect, terwijl een phaser zweepende effecten creëert door het audiosignaal te splitsen en de twee delen met minuscule bedragen te verschuiven.