Toen de eerste fonograafplaten (78's) werden gemaakt, waren ze geconstrueerd uit schellak, wat slechts een paar afspeelbeurten volhield. Dus de platenmaatschappijen besloten iets te bedenken wat langer meeging — de LP.
Thomas Edison ontwikkelde de fonograaf in 1877. In 1888 vond Emile Berliner de lateraal-gesneden plaat, die in speelgoed werd gebruikt. De Edison Blue Amberol Record werd in 1912 geïntroduceerd. Dit werd gezien als een mijlpaal omdat deze platen een speeltijd van vier minuten hadden.
Deutsche Grammophon Records produceerde in 1908 een album van de opera "Carmen". Het volgende jaar bracht Odeon, een Duitse platenmaatschappij, de "Nutcracker Suite" uit op vier dubbelzijdige schijven.
In de jaren '30 gaven platenmaatschappijen 78 rpm-platen uit van één uitvoerder of van één soort muziek in speciaal samengestelde collecties. Ze werden "albums" genoemd.
Hoewel Peter Goldmark wordt gezien als de uitvinder van het album, was het eigenlijk zijn onderzoeksteam bij CBS dat de architecten van de LP's waren.
Het team bij CBS bedacht ook een beter materiaal — vinyl — en een lichter fonograafnaald.
Op 20 juni 1948 werd de eerste publieke demonstratie van een album gehouden in het Waldorf-Astoria Hotel. Op dat moment konden albums 22 minuten muziek bevatten.