"LP" is een term die gebruikt wordt bij vinyl fonograafplaten die "Long Play" betekent, een categorie plaat die meer dan één nummer per kant bevat, in tegenstelling tot kleinere plaat "singles". Een platenalbum is een verzameling nummers, meestal door een enkele artiest. Albums worden geproduceerd in het LP-formaat, waardoor de termen uitwisselbaar zijn, zelfs als de afkorting LP niet technisch voor "album" staat.
De term "platenalbum" is afgeleid van vroege 78-toeren (omwentelingen per minuut) platen die samen in een boekenachtig album werden bewaard, beginnend met een opname van Tsjaikovski's "Nootjesuite" in 1909. De LP-albums die we vandaag kennen begonnen in de late jaren '40 commercieel geproduceerd te worden.
Naast LP kunnen platen ook in het EP (Extended Play) formaat zijn — een soort "mini-album" met 10 tot 15 opgenomen minuten per kant — en het eenmaal populaire single-formaat, met één nummer per kant dat meestal niet langer is dan vier minuten.
Standaard LP-albums zijn 12 inch in diameter, in tegenstelling tot de kleinere 7-inch platen die voor singles en EPs worden gebruikt.
LP-platen draaien op 33 1/3 toeren per minuut, en singles op 45 toeren per minuut; andere platen werden in de vroege dagen geproduceerd om op 16 en 78 toeren per minuut te draaien.
Nummercollecties worden vandaag nog steeds algemeen albums genoemd, of ze nu op cassette, CD of digitaal worden uitgebracht, zelfs als er geen plaat meer betrokken is, en soms geen hoes met coverkunst of liner notes.