Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekopname

Hoe muziekuitgeven te begrijpen

Muziekuitgeven betreft het eigendom van nummers en de rechten die daarbij horen. Songschrijvers, muziekuitgevergroepen en muzieksupervisors zijn onder de spelers in dit gebied van het muziekbusiness. Kennis van hoe uitgeven functioneert kan essentieel zijn voor hen die hun creatieve inspanningen willen beschermen alsook voor hen die een leven opbouwen binnen het muziekbusiness. Industriestandaard blijft redelijk statisch, dus zodra je de basis begrijpt, ben je klaar om je kennis toe te passen.

Instructies

  1. Begrijp sleutelwoorden en hun definities zoals ze in het muziekbusiness gebruikt worden.
    Uitgever: beheerder van het copyright van een nummer; verzamelt en verdeelt royalties.
    Royalty: inkomen afgeleid van nummers en/of geluidsopnames uit diverse bronnen.
    Copyright: bescherming van een originaal, tastbaar werk voor een beperkte duur.
    Deel: deel van eigendom van een bepaald nummer of werk.
    Vooruitbetaling: geldbedrag dat vooraf betaald wordt op een uitgeverscontract.

  2. Herken rechten en beperkingen van nummereigenaren en hoe ze werken binnen de muziekindustrie.
    Een copyright is het exclusieve recht van de songschrijver om zijn of haar creatieve werk te kopiëren. In wezen heb je een monopolie van beperkte duur. Copyright is simpel. Zodra je iets tastbaars hebt, geschreven of opgenomen, heb je het copyright. Bovendien, zodra je het copyright hebt, ben je technisch gezien de uitgever. Je hoeft je copyright niet te registreren, maar dit doen geeft je bepaalde exclusieve rechten, wat betekent dat niemand die dingen zonder je toestemming kan doen. Deze rechten zijn: het recht om het werk te reproduceren, recht om kopieën te distribueren, recht om publiekelijk uit te voeren, en het recht om afgeleide werken te creëren. Registratie kan zelf gedaan worden via het United States Copyright Office op copyright.gov.
    Hoewel het mogelijk is om je eigen uitgever te zijn, vinden veel artiesten het gemakkelijker of prefereren ze een uitgeversovereenkomst te tekenen of iemand een vast bedrag te betalen om de beheerder van de nummers te zijn. De muziekuitgeversovereenkomst, of "uitgeversdeal", is een overeenkomst tussen de songschrijver (de eigenaar van het copyright) en de muziekuitgever (die de nummers wil eigenaar zijn of huren). Een uitgever is verantwoordelijk voor het beheren van het werk door gebruikers te vinden, licenties uit te geven, geld in te zamelen en de schrijver te betalen.

  3. Grijp de basis van de uitgeversovereenkomst.
    Een ruil voor het tekenen van een uitgeversdeal is dat het aandeel van de uitgever in het royalty-inkomen meestal de helft is. Dit staat bekend als de "uitgeversshare" terwijl de songschrijver de andere helft behoudt, de "schrijversshare". Dit is de meest populaire soort uitgeversdeal die getekend wordt. Hier zijn enkele van de andere kwesties die in de meeste uitgeversovereenkomsten worden behandeld:
    1. Termijn: kan gebaseerd zijn op een kalenderjaar of op albums
    2. Gebied: meestal wereldwijd om de inkomsten van de uitgever te maximaliseren
    3. Vooruitbetalingen: vooruitbetalingen zijn meestal "niet-terugbetaalbaar en verrekenbaar." "Verrekenbaar" betekent dat als de nummers van de schrijver voldoende royalties genereren om de vooruitbetaling terug te betalen, de uitgever het recht krijgt om de vooruitbetaling te "verrekenen".
    4. Royalties: in een traditionele co-uitgeversdeal wordt de uitgever 50 procent van alle royalty-inkomsten betaald.
    5. Eigendom: onder een typische deal wordt de schrijver co-uitgever met de muziekuitgever op een 50/50 splitsing, maar de uitgever heeft exclusief beheer van de nummers. Op dezelfde manier, onder de typische co-uitgeversdeal, is er meestal een 50/50 splitsing, wat een "75/25 deal" wordt. Dit betekent dat de co-uitgever-schrijver 100 procent van de schrijversshare van inkomsten krijgt en 50 procent van de uitgeversshare - of 75 procent van alle inkomsten.
    6. Kosten: kosten worden doorgaans afgetrokken van bruto-opbrengsten. Rechtskosten worden vaak opgenomen in een "Garanties" of "Verklaringen" clausule waarbij de schrijver zwergt dat het werk origineel is. Uitgevers zoeken schadeloosstelling voor eventuele latere rechtszaken en zorgen ervoor dat de schrijver die kosten draagt. Dit is een uitstekend gebied voor onderhandeling.

  4. Ken de verschillende groottes van uitgevers.
    Net als platenlabels, komen muziekuitgevers in veel maten. De grootste en meest voorkomende zijn de majors. Deze zijn meestal geaffilieerd met platenmaatschappijen en filmstudio's. Bekende namen zijn Warner, Universal en Sony/ATV. Majors hebben zeker de breedste distributie en toegang, maar kleinere artiesten hebben vaak moeite om de vereiste aandacht te krijgen. Vervolgens zijn er independents. Soms worden indies beheerd door een major, maar zijn meestal onafhankelijk eigendom en operationeel. Meer kan geleerd worden over independents via de Association of Independent Music Publishers op aimp.org. Ten slotte kun je je eigen uitgever zijn en de administratiekosten uitbesteden.

Muziekopname

Related Categories