Hoe een CD-opname te equaliseren
Je hebt alle tracks voor je komende CD-release opgenomen en je bereidt de mixdown voor. Het aanpassen van de niveaus en panning van elke track zal grotendeels bepalen hoe goed elk deel in de mix gehoord wordt, maar het equaliseren van de tracks voor de beste sonische impact is een belangrijke vaardigheid om te leren om het meest uit je mix te halen. Het is een vaardigheid die veel ervaring vereist om te beheersen, en hoewel het belangrijk is om te onthouden dat er geen echte harde en vaste regels zijn bij mixen, en dat soms een geweldige mix ontstaat wanneer vermeende audio-regels worden geschonden, is het ook nuttig om gewapend te zijn met een beetje kennis over hoe het boosten en snijden van bepaalde frequenties met een equalizer het geluid van bepaalde instrumenten kan beïnvloeden.
Benodigdheden
- Opgenomen audio tracks
- Multi-band equalizer
Instructies
- Stap 1: Haal al je track faders naar beneden en werk aan één track tegelijk. Begin met de kick drum en experimenteer met het toevoegen van een dB of twee in het 3 tot 5 kHz bereik voor wat definitie. Probeer ook een beetje van de lage midden frequenties weg te snijden rond 300 tot 400 Hz, en voeg een beetje toe in de lagere frequenties om wat "vlees" aan de kick geluid toe te voegen. Als je tevreden bent met het kick drum geluid, voeg dan wat "lucht" toe aan de snare drum door 2 tot 4 dB toe te voegen bij 8 tot 12 kHz. Afhankelijk van de toon van de drum en de muziekstijl, wil je misschien ook experimenteren met het boosten van de midden frequenties een beetje, zeg rond het 150 tot 300 Hz bereik, wat wat meer vlees aan het geluid toevoegt. Bij de toms, probeer de lage frequenties een beetje te boosten, zeg rond de 60 tot 80 Hz markering en voeg wat hoge frequentie "vonk" toe met een kleine 8 tot 12,5 kHz boost. Experimenteren is de sleutel, aangezien alle drums en drummers anders zijn.
- Stap 2: Breng het niveau van je basgitaar track omhoog en luister hoe het zit met de drumtracks. Het doel is om ze te laten mengen en samensmelten, maar zonder dat ze met elkaar concurreren in vergelijkbare frequenties. Als je hier moeite mee hebt, is het een goed idee om te gaan voor een kleine basgitaar boost in het midden-onder gebied, rond 150 tot 200 Hz vergeleken met een lagere boost op de kick in het 50 tot 80 Hz gebied. Je kunt deze lagere frequenties ook afsnijden op de basgitaar track - zo worden ze in verschillende frequenties geboost en krijg je waarschijnlijk wat scheiding.
- Stap 3: Haal de gitaars in je mix omhoog. Dingen kunnen een beetje lastig worden als je twee, drie of meer gitaardelen hebt. Neem de tijd om te experimenteren met plaatsing in de mix (panning) alsook het aanpassen van de EQ. Vaak is dit alles wat het kost om een deel meer aanwezig te laten lijken, en je hoeft misschien niet eens de EQ regelaars aan te raken. Als je nog een beetje "beet" aan het geluid van je gitaars nodig hebt, probeer dan een kleine boost toe te voegen aan de bovenste midden frequenties rond het 1 tot 3,5 kHz bereik. Probeer te vermijden om alle gitaars op dezelfde frequentie te boosten - zo concurreren ze niet allemaal met elkaar en maken ze de mix niet druk.
- Stap 4: Werk aan de vocal. Dit is wellicht het belangrijkst deel van een nummer, neem je tijd en experimenteer. Verwijzen naar commercieel uitgegeven CDs om geluiden te vergelijken is een goede manier om perspectief te bewaren tijdens het experimenteren. Als je vindt dat je vocal een randje mist, kun je het een kleine boost geven in het 2,5 tot 3,5 kHz bereik en de lage frequenties afsnijden bij 50 Hz. Je kunt ook ontdekken dat het toevoegen van een kleine boost aan de hoge frequenties, zeg in het 12,5 tot 15 kHz bereik, wat "lucht" of helderheid aan de vocal kan geven. Wees voorzichtig om het niet te overdoen - dit kan sibilantieproblemen verergeren.
- Stap 5: Breng je piano en eventuele andere toetseninstrumenten in je mix omhoog. Verschillende piano- en nummerstijlen vereisen verschillende geluiden. Een solo pianospeler zal waarschijnlijk een vol, warm en rijk stereo geluid rechtvaardigen, terwijl een countrynummer met een volle band misschien alleen een dunner, meer bros geluidende honky-tonk mono piano track vereist. Op beide manieren zal een kleine aanstoot rond 2,5 kHz de piano wat "snijdende" kracht geven als nodig, terwijl de hogere frequenties tussen 8 en 12 kHz je overtonen zullen geven. Opnieuw, dit is een kwestie van smaak en zal vaak afhangen van het genre van de muziek die gespeeld wordt.