Voor multitrack-opname was het vastleggen van muziek puur een live-optreden op band. Muzikanten in de studio, band loopt, alles in één keer – met fouten en alles. Puristen vinden dit de meest eerlijke manier, maar het is beperkend: één foutje verpest de hele opname; volume-balans is vast na opname.
Multitrack-recording gaf producers directe toegang en controle over elk individueel opgenomen deel. Een fout op één track? Alleen die track opnieuw opnemen of bewerken, zonder de hele band opnieuw op te nemen. Dit blijft de standaard voor bijna alle populaire muziek.
Jaren '50: Les Paul pioniert multitrack met 1-inch analoge band op 8-track Ampex. Revolutionair – kunstmatig vrijheid voor artiesten volgend decennium.
Jaren '60: The Beatles (producer George Martin) deden doorbraak met multitrack: van 2-track (Please Please Me) tot 8-track (Abbey Road). Bepaalde toekomst van pop-opnames.
Jaren '70: Draagbare cassettespelers. Jaren '80: Draagbare cassette-multitrackers. De beroemdste: Tascam Portastudio – thuisopname-revolutie. Betaalbaar, 4 tracks op cassette.
Midden jaren '90: Digitale harddisk-recorders en computer-gebaseerde digitale multitracking met onvoorstelbare flexibiliteit.
Multitrack was cruciaal voor de invloedrijke pop van de '60 (Beach Boys, Beatles). Bands werden meer studio-georiënteerd dan live. Opnames werden kunstvorm met sonische experimenten die live onmogelijk waren. Voor solo-artiesten een openbaring: multi-instrumentalisten als Stevie Wonder konden albums maken waar ze bijna alles zelf zongen en speelden.
Elke kanaal: EQ, gain, fader, send/return voor effecten. Na opname: bewerken met cut/paste, copy, erase, move (zoals tekstverwerker). Mix-fase: alle tracks afspelen, aanpassen voor toon, balans, panning tot cohesieve klank.
Bij aankoop digitale multitracker: let op datacompressie (ook bij MP3). Datacompressie = klankkwaliteitverlies. Opname in 16/24-bit is zinloos als data gecomprimeerd wordt. Kies een unit met uncompressed audio.