Orkestontwikkeling vanaf 1600. Barok: kleine combinaties. Einde Barok: experimenten met standaardbesettingen. Klassieke periode: strijk-kwartetten en orkesten gestandaardiseerd. Romantiek: orkest uitgebreid met nieuwe instrumenten. Kamermuziek en volle orkesten ontwikkelden zich parallel naarmate componisten complexere ideeën wilden uitdragen.
Kleine ensembles met 1 speler per stem. Voorbeelden: houtblazerkwintet, strijkorkest, koperkwintet. Meest gebruikt in Barok en Moderne periode (vanaf ~1910). Barok: beschikbare instrumenten. Modern: complexe ideeën passen bij kleinere besetting.
Besteht uit vier kamermuziekgroepen: houtblazers, snaren, koper, slagwerk. Elke groep meerdere instrumenten. Typisch: 1 piccolo, 2 fluiten, 2 hoboes, 2 fagotten; 16 eerste violen, 14 tweede violen, 10 altvioolen, 10 cello's, 8 contrabassen; 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombonen, 1 tuba; pauken, bas trommel, diverse klein slagwerk.
Kamermuziek: intieme settings, korte stukken, kleine zalen, geen dirigent nodig. Modern componisten kiezen ervoor om complexiteit te managen. Vol orkest: expansieve ideeën over langere tijd, melodie doorgeven tussen instrumenten voor timbrale variatie die kamermuziek niet kan.