Muzikale instrumenten in de snaarfamilie variëren van klein (de viool) tot groot (de contrabas) en produceren klank wanneer hun snaren worden getrild. Deze trilling wordt akoestisch geampliceerd door het holle lichaam van het instrument (een resonerende kamer), het klankbord en de brug. De toonhoogte en het type klank dat geproduceerd wordt, hangt af van de lengte en spanning van de snaren, het instrumentenlichaam en het klankbord.
Snaarinstrumenten, zoals de gitaar, bas, banjo, mandoline en harp, produceren klank wanneer u hun snaren plukt met uw nagels, vingers of een plectrum (of pick), een klein, dun gereedschap van metaal, plastic, ivoor. De viool, altviool, cello en contrabas produceren klank wanneer een boog over hun snaren getrokken wordt, maar ze kunnen ook met vingers geplukt worden. U kunt akoestische snaarinstrumenten versterken en een luidere elektrische klank produceren met magnetische pickups.
Akoestische snaarinstrumenten zoals de gitaar, viool, altviool en cello delen meestal vergelijkbare kenmerken: een gebogen, hol houten lichaam (waar klank binnenin kan resoneren), f-vormige gaten in het lichaam en snaren gemaakt van nylon, staal of darmen. Gehouden langs de hals van het instrument, zijn de snaren bevestigd aan kleine koppen en omwikkeld om stempen in de kop van het instrument. De snaren rusten ook op een brug aan de staart van het instrument. Een ander kenmerk dat violen, altviolen en cello's vaak delen, is een boog: een lange schacht hout waar paardenhaar van het ene uiteinde aan het andere gebonden is.
De cello, ongeveer 50 inch lang, wordt tussen de benen van de musicus gehouden, die het speelt terwijl ze zit. De contrabas, het grootste van de snaarfamilie van een orkest, kan met een boog bespeeld of met vingers geplukt worden (zoals in jazz-combo's). De snaren zijn gestemd op G-D-A-E. De gitaar – het meest bespeelde snaarinstrument in rock/pop, blues en countrybands – is meestal gestemd op E-A-D-G-B-E. Op dezelfde manier is de vier-snarige basgitaar gestemd op E-A-D-G, maar een octaaf lager dan een standaardgitaar.
Om scheuren, vervorming of scheiding van lijm te voorkomen, bewaar snaarinstrumenten in een omgeving met constante temperatuur en vochtigheid. Wanneer de boog niet in gebruik is, voorkom onnodige spanning op het hout van de boog door de haren los te laten. Het is ook een goed idee om snaren te destemmen bij het opslaan van een snaarinstrument. Dit voorkomt dat de hals van het instrument vervormt.
Terwijl snaarinstrumenten wijd worden gebruikt in westerse klassieke muziek (bijvoorbeeld strijkwartetten, die twee violen, een altviool en een cello gebruiken), worden ze ook in niet-westerse culturen gespeeld. Neem bijvoorbeeld Indiës banam, chikara en de veelzijdige sitar, die de Beatles in 1965 introduceerden bij popmuziekluisteraars met hun nummer "Norwegian Wood (This Bird Has Flown)." Regio's in Afrika hebben ook snaarinstrumenten uniek voor hun eigen cultuur: West- en Centraal-Afrika's ngoni, een vier- tot zeven-snarige luitachtig instrument; de twee- tot vier-snarige gurumi uit Niger; en de ramkie, een zelfgemaakte gitaar uit Zuid-Afrika die een lege oliekan gebruikt als lichaam.