Hier is de truc: Mozart schreef nooit een "Symfonie Nr. 1" in de moderne sequentiële zin. De nummering (1–41) werd opgelegd door 19e-eeuwse uitgevers die een subset van zijn symfonieën selecteerden – met uitsluiting van dozijnen vroege werken. Zijn echte vroege symfonieën worden geïdentificeerd door Köchel (K.) catalognummers (chronologisch, niet sequentieel).
...en nog veel meer voordat de "genummerde" reeks begint met K. 48 (vaak Nr. 6 of Nr. 7 genoemd, afhankelijk van editie).
De beroemde laatste symfonie is K. 551 in C-groot ("Jupiter," 1788). Uitgevers nummeerden hem 41. Maar de nummers 1–41 overslaan K. 16–45, K. 48–55, etc. Het is een valse reeks.
Mozart schreef zijn vroege symfonieën als kind – vaak in weken of dagen terwijl hij Europese hoven toerde met zijn vader. K. 16 (Londen, 1764) werd in een paar weken gecomponeerd tussen optredens. Snelheid was noodzaak: nieuwe muziek werd op elke stop verwacht.
Dus "hoe lang duurde het om Symfonie Nr. 1 te schrijven?" is een vraag met een valse premisse. Hij schreef vele "eerste" symfonieën – elk de eerste die hij in die stad, voor die mecenas, op die leeftijd schreef.