Hoewel alle materialen een zekere mate van geluidsabsorptie hebben, wordt de rest van de geluidsenergie ofwel overgedragen, gedissipeerd, of gereflecteerd. Goed geluidsabsorberend materiaal zal geluid gemakkelijk doorlaten en is doorgaans gemaakt van lichtgewicht, poreus materiaal. Hoe goed elk type materiaal geluid absorbeert, varieert sterk afhankelijk van hoe het gemonteerd en gebruikt wordt.
Resonatoren zijn ontworpen om een smal frequentiebereik van geluid te absorberen. Ze zijn gemaakt van materialen die geperforeerd zijn en ofwel gaten of sleuven hebben. Bijvoorbeeld, de resonator Helmholtz is in het ontwerp van een fles. De hoeveelheid lucht in de fles, de lengte van de hals van de fles, evenals de grootte van de mond controleren de resonante frequentie. Sleuven, in tegenstelling tot gaten, absorberen doorgaans mid-frequentie geluid en langere smalle sleuven absorberen lage frequenties.
Paneelabsorbers zijn ontworpen om te resoneren in reactie op geluid. Ze zijn doorgaans gemaakt van niet-poreus, niet-stijf materiaal. Voorbeelden zijn: lichtgewicht houten panelen over een frame, lichtgewicht vloeren en plafonds, beglazing, alsook andere grote oppervlakken die in staat zijn te resoneren in reactie op geluid. Paneelabsorbers vangen lage frequenties op.
Meer algemeen gebruikt, converteren poreuze absorbers geluid in warmte-energie. Voorbeelden van poreuze absorbers zijn: gordijnen, tapijt, open-cel schuim, gegoten poreuze of geviltte plafondpanelen, vezelachtige minerale wol of glasvezel, geaëreerd gips, en opgespoten cellulose. In het algemeen is de geluidsabsorptie beter, wanneer het materiaal op een harde oppervlakte wordt aangebracht als het dicker is.