A cappella is muziek zonder instrumentale begeleiding. Oorspronkelijk kerkmuziek, nu veel stijlen. Hoewel geen echte instrumenten toegestaan zijn, spelen diverse "instrumenten" een rol in moderne a cappella.
Het enige echte instrument: het menselijk lichaam en de klanken die het produceert. De stem is de krachtigste basis. Solo of geharmoniseerd met meer zangers. Voorbeelden: straatcorner doo-wop, barbierkwartetten, vocale kooren.
Instrumenten nabootsen met de stem. Traditie ouder dan hip-hop. Louis Armstrong bedacht "scat singing" toen hij zijn bladmuziek liet vallen. In 50s doo-wop imiteerde de bas de basgitaar. Moderne beatboxers maken platen kraten, hoorns, gitaars, drummachines – allemaal met de stem.
Lippen op een rijtje, lucht door kleine opening. Door luchtstroom te moduleren met lippen, tanden, tong, vingers creëer je melodieën en harmonieën. Stem kan gecombineerd worden met fluiten voor diepgang. Fluiten kan melodisch of ritmisch zijn.
Niet stem-gerelateerd, maar veel gebruikt in ritmisch intense groepen (doo-wop, barbierkwartetten). Bobby McFerrin klopt ritmisch op zijn borst tijdens a cappella, geeft hoorbaar beat en laat zijn stem pulseren.
Stem opnemen, knippen, plakken tot harmonieën/melodieën/ritmen. Sommigen zien dit als bedriegen, maar artiesten als Björk (album "Medulla") en Rahzel (Hip-Hop) maken volledige werken met alleen gestempelde stemmen – beats, ritmen, geluidseffecten, nagebootste instrumenten, ononderscheidbaar van volle bands.