Muziek lezen is een belangrijke vaardigheid voor zangers. Hoewel zangers hun stemmen kunnen leren van het gehoor, kan dit een lang en tedereus memoriseringsproces zijn. Echter, muziek leren lezen is moeilijker voor zangers dan voor instrumentalisten, aangezien zangers geen fysieke herinneringen aan de noten hebben zoals vingerafstand en alles van het gehoor moeten leren.
Baritonmuziek gebruikt de basclé, ook wel F-clé genoemd omdat de twee stippen van de clé de F onder het midden-C omringen. De lijnen op het stelsel voor basclé zijn, van onder naar boven, G B D F A. Er zijn verschillende mnemonische hulpmiddelen om deze noten te onthouden; een veelvoorkomende is "Goede Broeders Doen Altijd Fijn." De ruimtes tussen de lijnen zijn, van onder naar boven, A C E G; goede mnemonica zijn "Alle Koeien Eten Gras" en "Alle Auto's Eten Gas."
Kruisen en molen worden gebruikt om noten te veranderen, ofwel omhoog met een halve stap (kruis, het symbool lijkt op een hekje) ofwel omlaag met een halve stap (mol, het symbool lijkt op een kleine b). Als kruisen of molen aan het begin van een stelsel (regel muziek) verschijnen, vormen ze een toonsoort. Als de toonsoort een kruis op F heeft, bijvoorbeeld, zal elke F kruis worden gespeeld tenzij anders aangegeven (met een herstelteken). Bovendien, als een noot gewijzigd is, zal elke verschijning van die noot daarna in dezelfde maat ook op dezelfde manier gewijzigd worden tenzij anders aangegeven.
Het baritonstemgebied ligt tussen tenor (een hoge mannenstem) en bas (een lage mannenstem), doorgaans strekkend van de laagste A van de basclé tot de A boven het midden-C. Aangezien bariton de middelste mannenstem is, zullen baritonen die in koorzangen zingen ofwel bas zingen (strekkend van E of F onder de basclé tot de E boven midden-C) of tenor (strekkend van de laagste C op de basclé tot de C boven midden-C). Baritonzangers zouden moeten weten hoe men violleclé (ook G-clé genoemd) leest zodat ze tenor kunnen zingen. De lijnen op de violleclé zijn, van onder naar boven, E G B D F ("Elk Goed Kind Doet Fijn"), en de ruimtes zijn F A C E.
De meeste muziekstukken beginnen met een maatsoort, twee getallen weergegeven na de clé en de toonsoort. Het bovenste getal vertegenwoordigt het aantal slagen in een maat, terwijl het onderste getal vertegenwoordigt welke noot de slag krijgt. Bijvoorbeeld, in 4/4 tijd zijn er vier slagen in een maat en krijgt de kwartnoot de slag. 4/4 tijd wordt vaak genoteerd met een hoofdletter C voor "Common Time." Een C met een verticale streep erdoor vertegenwoordigt 2/2 (twee slagen in een maat en de halve noot krijgt de slag, of "Cut Time").
De basale ritmische representaties zijn een open cirkel (hele noot, of vier slagen in 4/4 tijd), een open cirkel met een staart (halve noot), een ingevulde cirkel met een staart (kwartnoot), en een ingevulde cirkel met een gevlagde staart (achtste noot). Een punt toevoegen aan de rechterkant van een noot verhoogt de waarde met de helft van de gewone ritmische waarde van de noot, en elke additionele vlag die aan een achtste noot wordt toegevoegd, halveert de waarde. Oefen ritmen lezen door de slagen van elke maat te klappen terwijl je het ritme op een herhaalde lettergreep spreekt, zoals "ta." Ritmoefeningen kunnen gevonden worden op de website van Daniel Laberge gelinkt in Bronnen.
De belangrijkste stap naar muziek lezen als zanger is leren wat verschillende muzikale intervallen eruitzien en klinken. Intervallen van het gehoor herkennen heet gehoortraining; intervallen van blad zingen heet prima vista zingen. Een goed gehoortraining tool, die willekeurig intervallen en frases genereert voor zowel gehoortraining als prima vista zingen, kan gevonden worden op de I Was Doing All Right website in de Bronnen sectie.
Oefen intervallen langzaam met solfège-lettergrepen (do, re, mi, enz.). Zing op en neer de schaal een paar keer, dan spring rond: zing do-re-do, do-mi-do, enz. Mnemonische hulpmiddelen zijn nuttig om intervallen te onthouden. Bijvoorbeeld, de eerste twee noten van "Hier Komt De Bruid" zijn een oplopende grote kwart (do-fa), en de eerste twee noten van "Knikaar, Knikaar, Klein Sterretje" zijn een oplopende kwint (do-sol).
Jonge baritonen wier stemmen nog veranderen en ontwikkelen, vinden vaak dat hun vocale bereiken snel kunnen verschuiven, en zelfs dat ze niet langer baritonen zijn. Dit kan het moeilijk maken om intervallen te vinden bij het lezen van muziek omdat noten anders voelen in verschillende delen van je bereik. Als je weet dat de E boven midden-C het hoogste punt van je bereik is, maar je bereik is verschoven en je kunt nu tot een G zingen, kun je de E overschieten op basis van hoe de noot in je stem voelt. Als je doorgaat met het oefenen van je intervallen, zal dit je weinig moeite kosten.