A cappella (ook gespeld "acapella") is een stijl van vocale uitvoering zonder instrumenten. Het woord betekent "uit de kapel" in het Italiaans, aangezien a cappella zijn wortels vindt in vroege religieuze muziek. A cappella zingen is al vele eeuwen lang gebruikt in christelijke, islamitische en joodse religieuze muziek; referenties tot joods a cappella cantillatie dateren terug tot 20 v.Chr. Vandaag de dag omvat de term "a cappella" veel verschillende seculiere stijlen, waaronder doo-wop, het barbierskwartet, en de pop a cappella die gemeengoed is op veel collegecampussen.
De geschiedenis van a cappella in religieuze rituelen is lang en deliberate, aangezien veel heilige teksten in zowel de judeo-christelijke als de islamitische traditie geïnterpreteerd kunnen worden als instrumenten in erediensten te verbieden. Christelijke muzikaal erediensten was traditioneel a cappella. Instrumenten werden pas in 670 na Christus in de kerk geïntroduceerd, toen paus Vitalianus een orgel naar zijn kathedraal bracht, en veel christelijke pop a cappella groepen zijn vandaag de dag nog steeds populair. Voor joden is het gebruik van muziekinstrumenten verboden op de sabbat, en informele joodse erediensten omvatten vaak liederen gezongen a cappella, bekend als "zemirot." De moslim godsdienst heeft ook een lange traditie van ongezelschapte erediensten liederen, bekend als "nasheed."
Barbierskwartetmuziek, een van de weinig exclusief Amerikaanse vocale stijlen, wordt gekenmerkt door zijn strakke, consonante vierstemmige harmonieën en ringende overtonen. Het woord "barbierskwartet" werd voor het eerst gebruikt om deze a cappella harmoniestijl te beschrijven in het 1910 nummer, "Play That Barbershop Chord." Vroege barbierskwartetmuziek was nauw verbonden met Afrikaans-Amerikaanse gospelkwartetten zoals de Mills Brothers. In de jaren '40 werd barbierskwartetmuziek breed populair, en in 1954 brachten de Chordettes barbierskwartet naar de pop-mainstream met hun nummer "Mr. Sandman."
Na het midden van de eeuw brachten bands zoals de Persuasions en Manhattan Transfer a cappella en a cappella elementen dichter bij het centrum van popmuziek. Nummers zoals "The Lion Sleeps Tonight," uitgebracht als debuutsingle in 1981 door de Nylons, werden wijdverbreid populair. Billy Joel's "bijna a cappella" nummer "For the Longest Time" werd een hit in 1983. Paul Simon's "Graceland," met een Zuid-Afrikaans a cappella ensemble, won een Grammy voor Best Album in 1986; Rockapella werd later dat jaar gevormd. Boyz II Men's "It's So Hard to Say Goodbye to Yesterday," wat volledig a cappella is, werd een enorme hit in 1991 en bleef 133 weken op de Billboard-charts.
De traditie van collegiale a cappella begint in 1909 met de stichting van de Yale Whiffenpoofs, de langst continu bestaande groep in het land. Tot recent was college a cappella traditioneel; groepen zongen vaak college-specifieke liederen en handhaafden klassieke, roterende repertoire. In de jaren '90 begon collegiale a cappella zich te richten op een pop-publiek. De nieuwe stijl draaide om de nabootsing van rockinstrumenten, en vocale percussie (beatboxen) werd essentieel. Vandaag de dag zijn er duizenden college a cappella groepen in de Verenigde Staten; er zijn ook verenigingen die a cappella kampioenschappen en opnameprijzen organiseren. Alumni van college a cappella groepen zijn onder andere Cole Porter, Sara Bareilles en John Legend.
Vandaag de dag zijn er verschillende puur a cappella platenlabels, waaronder Primarily A Cappella en Hot Lips Records. A cappella elementen zijn gebruikt in elk muziekgeneres, inclusief punk, hip hop en electronica. The Recorded A Cappella Review Board (RARB) beoordeelt meer dan 100 albums per jaar, en host een discussieforum met meer dan 20.000 artikelen tot nu toe. Interesse in mainstream, populaire a cappella heeft zich uitgebreid naar Afrika en India.