Volgens professor John Koopman van Lawrence University in Appleton, Wisconsin, zongen oude volken al voordat gesproken taal zich ontwikkelde. En mensen zingen al duizenden jaren in groepen. Kleine wonder, dan, dat vandaag de dag mensen van alle leeftijden bijeenkomen om hun stemmen te verenigen in nauwe harmonie.
De frase "a cappella" komt van het Italiaans voor "in de stijl van de kapel."
In het verleden verwies "a cappella" naar vocale muziek, oorspronkelijk kerkmuziek, ongezelschapt door instrumenten. Die betekenis is nog steeds in gebruik, maar er is een andere toegevoegd.
Vandaag de dag verwijst "a cappella" ook naar kleine vocale ensembles. Zulke groepen zijn al langere tijd bestaan – de Yale Whiffenpoofs werden in 1909 gesticht – maar hun populariteit is in de laatste decennia geëxplodeerd.
Een kenmerk van de huidige a cappella groepen is het gebruik van de stem om instrumenten na te bootsen om een percussieve begeleiding te bieden aan de melodie en strakke vocale harmonieën.
De populariteit van a cappella is het sterkst op collegecampussen, met Harvard en Yale die elk bijna 20 a cappella groepen bezitten. Vele leden blijven er na afstudering mee bezig, lid worden van bestaande groepen of nieuwe stichten.