Stemregister verwijst naar het spectrum van tonen dat de menselijke stem kan produceren. Stemtypen zijn de categorieën die deze registers in definitive klassen verdelen. De beperkte aard van het menselijke stemapparaat, gecombineerd met het feit dat mensen meestal niet hun volledige bereik benutten bij het vocaliseren, verklaart waarom een stem die meer tonen kan produceren zeldzamer is.
De klanken die we horen wanneer mensen spreken en zingen, zijn een bijproduct van de werking van het menselijke stemapparaat. Twee elastische slijmvliesvouwen, de stemvouwen (informeel stemligamenten of vocaal chords genoemd), strekken zich horizontaal over de luchtpijp (trachea) in de keelhoofd (larynx). De vouwen openen om lucht door te laten tijdens ademhaling, en sluiten om de luchtstroom te blokkeren wanneer je je adem inhouden.
Spraak, zang en andere stemgeluiden – zoals lachen en schreeuwen – ontstaan wanneer de laryngeale spieren de stemvouwen laten trillen, hun lengte veranderen en spanning aanpassen terwijl lucht door de trachea stroomt. Dit proces regelt de luidheid en toonhoogte van de geproduceerde stemgeluiden.
Menselijke stemregisters worden gemeten in octaven. Hoewel benamingen verschillen, vertegenwoordigt een octaaf meestal het zevenstappen-interval tussen twee muzikale noten van dezelfde toonhoogte, namelijk A, B, C, D, E, F en G.
Vrouwenstemmen zijn doorgaans hoger dan die van mannen door basisverschillen in de stemapparaten. Mannen hebben vaak langere en zwaardere stemvouwen, wat resulteert in lagere, diepere stemmen.
De drie gangbare stemtypen voor vrouwen, van hoog naar laag, zijn sopraan, mezzosopraan en alt. Sopranen zingen meestal van midden-C tot hoge C twee octaven hoger, alten van de F direct onder midden-C tot de tweede F erboven. Het mezzosopraan-register, het meest voorkomende stemtype bij vrouwen, ligt tussen sopraan en alt en overlapt beide bereiken.
Het classificatiesysteem voor mannenstemmen omvat meestal vier klassen. Van hoog naar laag: countertenor, tenor, bariton en bas. De benaderende nootbereiken zijn: countertenor: G direct boven midden-C tot F twee octaven hoger; tenor: C een octaaf onder midden-C tot C een octaaf erboven; bariton: tweede G onder midden-C tot G direct erboven; bas: tweede E onder midden-C tot E direct erboven. Bariton is het meest voorkomende mannenstemtype. Countertenoren zingen vaak in falset, een stemregister gekenmerkt door hoge toonhoogte en trilling van de binnenste randen van de stemvouwen.
Naast de zeven stemtypen voor volwassenen bestaat er een achtste categorie: discant (treble), voor kinderen wier stem nog niet is veranderd door de puberteit. Omdat jongens en meisjes op die leeftijd vergelijkbare hoge stemmen hebben, is geen extra geslachtsgebaseerde klasse nodig. Discant strekt zich uit van midden-C tot de tweede A erboven.