Doris Day zong in talloze films doorheen haar carrière, waaronder:
Romance on the High Seas (1948), It's a Great Feeling (1949), My Dream Is Yours (1949), Tea for Two (1950), On Moonlight Bay (1951), I'll See You in My Dreams (1951), The West Point Story (1950), Lullaby of Broadway (1951), By the Light of the Silvery Moon (1953), Calamity Jane (1953), Lucky Me (1954), Young at Heart (1954), Love Me or Leave Me (1955), The Man Who Knew Too Much (1956), Julie (1956), The Pajama Game (1957), Teacher's Pet (1958), Pillow Talk (1959), Please Don't Eat the Daisies (1960), Lover Come Back (1961), That Touch of Mink (1962), Jumbo (1962), Move Over, Darling (1963), Send Me No Flowers (1964), The Thrill of It All (1963), Do Not Disturb (1965), Caprice (1967), The Ballad of Josie (1967).
Doris Day (1922–2019) was niet alleen een actrice die zong, maar een zangeres die acterde. Haar filmografie is onlosmakelijk verbonden met haar muziekcarrière; bijna al haar films zijn musicals of komedies met muzikale nummers. Ze introduceerde standaards als "Secret Love" (Calamity Jane), "Que Sera, Sera" (The Man Who Knew Too Much), en "Sentimental Journey". De lijst bovenstaand omvat vrijwel al haar speelfilms (ze maakte 39), wat benadrukt hoe centraal muziek was aan haar filmidentiteit. Haar stem – helder, warm, onnavolgbaar – definieerde de soundtrack van de Amerika van de jaren '50/'60.