Als je comfortabele bereik strekt van de A onder midden-C (A3) tot de D boven de violensleutel (D5), bezit je een hoogst functioneel drie-octaven instrument. Dat is niet alleen "goed" — het is een sweet spot die de grote meerderheid van commercieel, theater- en klassiek repertoire dekt zonder extreme vocale gymnastiek te vereisen.
Zangers met deze span pakken comfortabel Adele, Sondheim, Ella Fitzgerald, of Schubert aan. Het is niet het "uitzonderlijke" vier-octaven bereik van een Mariah Carey of Freddie Mercury, maar het is de betrouwbare, expressieve werkpaard van professioneel zingen. Techniek, musicianschap, en kunstenaarschap zijn verre belangrijker dan een extra half octaaf aan beide extremen. Eigenaar je drie octaven — ze zijn meer dan genoeg.