Mindoro, het zevende grootste Filipijnse eiland, herbergt diverse inheemse groepen (Mangyan stammen: Iraya, Alangan, Tadyawan, etc.) met rijke vocale tradities die mondeling door generaties worden doorgegeven.
Call-and-response volkslied voor rituelen en vieringen. Lead-zanger verzen beantwoord door koor. Vaak improvisatorisch.
Solo of kleine-groep lied over leven, liefde, en verlangen. Begeleid door angklung (bamboe idiofoon). Lirisch, melodisch, expressief.
Poëtische gesang met 7-lettergrepen regels, ingesneden in bamboe buizen. Gebruikt in minne, opvoeding, ceremonieën. Geen vast ritme; voorgedragen/gezongen.
Wiegelied gezongen door moeders. Zacht, herhalend, verzachtend. Overdraagt culturele waarden en taal aan baby's.
Nachtelijke minnezang. Mannelijke vreeer zingt onder geliefde's raam met gitaar. Spaans beïnvloed maar inheems gemaakt.
Humoristisch, satirisch volkslied. Speelse teksten commenteren op sociale gebreken. Uitgevoerd op bijeenkomsten voor entertainment.
Dezen vormen behouden Mangyan talen, cosmologieën, en sociale codes. Ze zijn levende tradities – nog steeds uitgevoerd bij bruiloften, oogstfestivals, en gemeenschapsbijeenkomsten – hoewel bedreigd door modernisering en taalschuiving.