Wanneer een vierstemmig koor (sopraan, alt, tenor, bas) "in unisono" zingt, voeren alle stemmen de exacte dezelfde toonhoogte en ritme simultaan uit. Dit creëert een enkele, krachtige melodische lijn — monofonie — in tegenstelling tot polyfonie (onafhankelijke lijnen) of homofonie (melodie met harmonie). Unisono-passages worden gebruikt voor nadruk, helderheid of dramatisch effect voordat ze uiteenlopen in harmonie.