In deel VI van Coleridge's The Rime of the Ancient Mariner zijn de twee stemmen bovennatuurlijke geesten die de lot van de zeeman bespreken:
Ze debatteren over de boete van de zeeman, het bovennatuurlijke schipbewegen, en de polaire geest die het drijft. De dialoog onthult het metafysische kader van het gedicht – de verlossing van de zeeman wordt bewaakt door elementaire geesten, niet puur menselijke handelen.
Let op: De suggestie van de vraag over "Schipper en Zijn Maat" is onjuist; die zijn personages in het kaderverhaal (de spreekpartners van de bruidsgast), niet de stemmen in deel VI.