Shakespeares stukken bevatten geen real-world data in de moderne zin. In plaats daarvan spelen ze in fictieve, historische of mythologische tijdbestekken. Bijvoorbeeld, Julius Caesar speelt zich af in het oude Rome (44 v.Chr.), Macbeth in middeleeuws Schotland (11e eeuw), en The Tempest op een fictief eiland. Hoewel personages kunnen verwijzen naar "vandaag" of "morgen" binnen de dramatische actie, zijn de stukken zelf niet geankerd op specifieke kalenderdata zoals hedendaagse documenten. Deze tijdloze kwaliteit stelt de werken in staat om continu hergeïnterpreteerd te worden over eeuwen heen.